Δεν πάμε καλά,καθόλου καλά.
Κατ΄αρχάς δεν έχω ασετόν "της προκοπής". Πάω ψες να αφαιρέσω το "μανικιούρ",ανατριχίλα! Δεν έχω χειρότερο. Χίλιες φορές κινέζικα βασανιστήρια! "Εξασθένισε το ασετόν σου" με πληροφόρησαν οι φίλες. Οκ...
Στις ειδήσεις βουτιές παραπληροφόρησης ή ασυνεννοησίας. Άλλα στην Ελλάδα,άλλα στην Παγόχωρα άλλα στις Βρυξέλλες! Ο Λάβης δεν μπορεί να καταλάβει γιατί δέθηκε κόμπος το στομάχι.Αυτό την ώρα που δείχνουν τους "Ακροαριστερούς του Σύριζα" να φωνάζουν πως δεν θέλουν την Ευρώπη. "Σκέψου και λίγο τον εαυτό σου!" συνεχίζει ο μέινστριμ παγοχωρίτης πολίτης αγαπητικός μου. Για πολλοστή φορά αντιλαμβάνομαι πως ίσως και να μην ταιριάζουμε τόσο πολύ. Μεγαλώνει ο κόμπος στο στομάχι ενώ οι ειδήσεις λιώνουν στην οθόνη της τηλεόρασης μας,που έχει αρχίσει να τα παίζει.
- ούτως ή άλλως ΔΕΝ έδειξαν το FINAL 4 στην παγοχωρίτικη τηλεόραση άρα τί να του πεις; -
"Λέγαμε πως ο Ολυμπιακός δεν θα έπαιρνε Ευρωπαϊκό με καμία κυβέρνηση. Και το πήρε,με καμία κυβέρνηση!"
Το έχουν γράψει οι μισοί Γαύροι στον Τοίχο τους. Όσο κι αν λυπήθηκα για τον ΠΑΟ άλλο τόσο χάρηκα τη Νίκη του Ολυμπιακού στην Πόλη.
Στην οποία Πόλη,κάποιοι γνωστοί μου ταξίδεψαν μέσω των Κατεχομένων. "Είναι πιο εύκολο,πιο βολικό." η δικαιολογία τους. Μάλιστα,όταν σε λίγο καιρό θα έρθει ο Έρντυ (άλλως Ερντογάν) και θα δείξει όμορφες στατιστικές (δέστε το ποσοστό των Ελληνοκυπρίων που ταξίδεψαν στην Βόρεια Κύπρο/δέστε πόσοι Ελληνοκύπριοι χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο των κατεχομένων άρα μας αναγνωρίζουν ως Κράτος ή Επαρχία της Τουρκίας-ό,τι τον βολεύει θα πει εξάλλου) στον ΟΗΕ και στην Ε.Ε. ποιός θα έχει δικαίωμα να φωνάξει ή να τον διαψεύσει;
Σίγουρα οι κυπριακότατες μας ειδήσεις. Εδώ θα αφιερώσουν μισό λεπτό,χρονομετρημένο,όπως έκαναν και με την έκρηξη στο Μαρί. Ελπίζω μέχρι τότε να έχει διορθωθεί η τηλεόραση γιατί δεν αντέχω τη γκρίνια του Λάβη...
Τηλέφωνο Δευτέρα πρωί πρωί.Ο μέινστριμ Λάβης έχει Άγχος για την τηλεόραση,που αποφάσισε πως είναι διασκεδαστικό να χοροπηδάει η μισή αριστερή οθόνη της. Και να τον βασανίζει. "Κλείσε την παιδί μου! Άνοιξε κανένα βιβλίο!" του θυμώνω σαν άλλη μαμά. Τηλεφωνάει στην κυρία Εγγύηση,που τον πληροφορεί πως πλέον δεν υπάρχει αναλογική τηλεόραση. Ποιός ξέρει τί άκουσε κι αυτή από αδαείς πελάτες ώστε να χρησιμοποιεί αυτόματα τη συγκεκριμένη πληροφορία. "Δεν υπάρχει πια αναλογική τηλεόραση!Αγοράστε αποκωδικοποιητή!...Ω,ε...ναι,να σας στείλουμε τεχνικό,βεβαίως βεβαίως!"
Κι έτσι,σήμερα είμαι στο σπίτι διότι η δουλειά του Λάβη είναι πιο σημαντική από τη δική μου-εννοείται πως γκρινιάζω και παραπονιέμαι,κι ας έχει δίκαιο.
Περιμένοντας τον τεχνικό, βλέπω το ξεφτισμένο μανό (μανικιούρ) και αδιάφορα σκέφτομαι πως πρέπει ν΄αγοράσω καινούριο ασετόν.
Διότι ό,τι και να γίνει στη βάρκα της Δημοκρατίας,υπάρχουν στιγμές που ο κάθε άνθρωπος σκέφτεται μονάχα τον εαυτό του.
10/5/12
Το Τσίρκο του Λαϊκισμού
Απουσία μερικών ημερών.
Βρεθήκαμε στο Παρίσι στην κορύφωση των εκλογών. Άρχισα να γράφω ένα κείμενο για την ελευθερία των Γάλλων,την άνεση με την οποία μπαίνουν στη συζήτηση της διπλανής παρέας και στο τέλος βρίσκεσαι σε ένα χώρο όπου άγνωστοι συζητούν με λογική,συναίσθημα και δυνατή φωνή...πολιτική και όχι μόνο. Κάτι που μου λείπει στην Παγόχωρα,όπου το να είσαι τοίχος στη συζήτηση των αγνώστων που κάθονται μαζί σου στο τρένο,θεωρείται ευλογημένο προσόν. Το θρήσκευμα,οι πολιτικές πεποιθήσεις,η σεξουαλική ζωή,το χιούμορ,οι γενικές γνώσεις προστατεύονται από την σφαίρα της προσωπικής ζωής. Δεν δικαιούσαι να τις φέρεις σε θέμα συζήτησης. Μόνο το επάγγελμα ταυτίζεται με την κοινωνική τους ταυτότητα.
Οπόταν καταλαβαίνεις πόσο όμορφα νιώθεις η Ελληνίδα - ή Κυπραία αν θέλεις- όταν βρίσκεσαι σε ένα καφέ,όπου το ένα τραπέζι απαντάει στο άλλο,τα αίματα ανάβουν,οι ατάκες πηγαινοέρχονται μαζί με τα γλυκά, ο κόσμος ...εκτονώνεται!
Μαγεμένη τους παρακολουθούσα σα να ήμουν ξανά μωρό και πήγαινα πρώτη φορά στον κινηματογράφο! Τόσο ήσυχη και προσηλωμένη,που με πήραν είδηση και οι ατάκες σε μορφή ερωτήσεων γύρισαν προς το μέρος μας.
Η μοναδική μου ερώτηση προς αυτούς: Τί μπορεί να αλλάξει ο χΟλλάντ; (Ότι ο Νικολά έπρεπε να τιμωρηθεί για τη ζημιογόνα δεκαετή παρουσία του στην γαλλική κυβέρνηση,έπρεπε!)
Το κείμενο θα ξεχαστεί στα πρόχειρα.
Εξάλλου η Ευρώπη έχει επικεντρωθεί στην Ελλάδα.
Στην Ελλάδα μας, όπου αυτές τις μέρες λαμβάνει χώρα το Τσίρκο του Λαϊκισμού.
Παρακολουθώ την Αριστερά στην Ελλάδα να επιβεβαιώνει αυτό που φοβόντουσαν όλοι τόσα χρόνια: Δεν είναι έτοιμη να ενηλικιωθεί. Ποτέ δεν θα είναι. Σαν πενηντάρης,που δεν αντιλαμβάνεται πως σε λίγο βγαίνει στη σύνταξη,και προτιμά να μασκαρεύεται με ρούχα εικοσάχρονων και να βγαίνει με έφηβες,πιστεύοντας πραγματικά πως είναι ...κουλάτος ενώ στην πραγματικότητα είναι κουλός.
Το ΚΚΕ να μη θέλει συνεργασία και ο Αλέξης να μου θυμίζει μια μορφή ανώριμου λαϊκιστή Καίσαρα-Μητσόφ (μα ούτε μια πρόταση στα αγγλικά βρε Αλέξη; ). Κι ενώ αυτοί βρίσκονται στην κοσμάρα τους, τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα ανασχηματίζονται για να μην χάσουν περισσότερα από τα κεκτημένα τους.Ναι μεν τιμωρήθηκαν από τον κόσμο,που τόσα χρόνια τους ψήφιζε και τους υποστήριζε με την ελπίδα του πλουτισμού αλλά αλλά αλλά... Σε όλο αυτό το τσίρκο βέβαια,αλοίμονο να μην έλειπε η Χρυσή Αυγή με τα καλάθια του ναζολαϊκισμού.
Κι ο Έλληνας, που για να επιβιώσει χρειάζεται να μεταναστεύσει, αυτός που στην Αφρική των Λευκών θεωρείτο "καφέ",στην Αμερική κόπιαζε για να μην θεωρείται μειονότητα από τους ξανθούς λευκούς, και στην Βόρεια Ευρώπη του Σήμερα, καλείται να αποδείξει πως δεν είναι τεμπέλης και κλέφτης, αυτός ο ίδιος ο Έλληνας, χωρίς ίχνος μνήμης και σεβασμού προς τους παππούδες του, πάει και ψηφίζει Χρυσή Αυγή.
Τσίρκο!
Όπως κάθε φορά που χάνεται η ψυχραιμία,το θάρρος,ο κόπος,η λογική.
Ας μη σκεφτόμαστε το Σήμερα αλλά το Μέλλον μας και της επόμενης Γενιάς. Εμείς,που υποτίθεται είμαστε οι πιο μορφωμένοι Νέοι της Ευρώπης. Ας φερθούμε όπως αρμόζει σε μια σωστή και πολιτικά σκεπτόμενη κοινωνία.
Βρεθήκαμε στο Παρίσι στην κορύφωση των εκλογών. Άρχισα να γράφω ένα κείμενο για την ελευθερία των Γάλλων,την άνεση με την οποία μπαίνουν στη συζήτηση της διπλανής παρέας και στο τέλος βρίσκεσαι σε ένα χώρο όπου άγνωστοι συζητούν με λογική,συναίσθημα και δυνατή φωνή...πολιτική και όχι μόνο. Κάτι που μου λείπει στην Παγόχωρα,όπου το να είσαι τοίχος στη συζήτηση των αγνώστων που κάθονται μαζί σου στο τρένο,θεωρείται ευλογημένο προσόν. Το θρήσκευμα,οι πολιτικές πεποιθήσεις,η σεξουαλική ζωή,το χιούμορ,οι γενικές γνώσεις προστατεύονται από την σφαίρα της προσωπικής ζωής. Δεν δικαιούσαι να τις φέρεις σε θέμα συζήτησης. Μόνο το επάγγελμα ταυτίζεται με την κοινωνική τους ταυτότητα.
Οπόταν καταλαβαίνεις πόσο όμορφα νιώθεις η Ελληνίδα - ή Κυπραία αν θέλεις- όταν βρίσκεσαι σε ένα καφέ,όπου το ένα τραπέζι απαντάει στο άλλο,τα αίματα ανάβουν,οι ατάκες πηγαινοέρχονται μαζί με τα γλυκά, ο κόσμος ...εκτονώνεται!
Μαγεμένη τους παρακολουθούσα σα να ήμουν ξανά μωρό και πήγαινα πρώτη φορά στον κινηματογράφο! Τόσο ήσυχη και προσηλωμένη,που με πήραν είδηση και οι ατάκες σε μορφή ερωτήσεων γύρισαν προς το μέρος μας.
Η μοναδική μου ερώτηση προς αυτούς: Τί μπορεί να αλλάξει ο χΟλλάντ; (Ότι ο Νικολά έπρεπε να τιμωρηθεί για τη ζημιογόνα δεκαετή παρουσία του στην γαλλική κυβέρνηση,έπρεπε!)
Το κείμενο θα ξεχαστεί στα πρόχειρα.
Εξάλλου η Ευρώπη έχει επικεντρωθεί στην Ελλάδα.
Στην Ελλάδα μας, όπου αυτές τις μέρες λαμβάνει χώρα το Τσίρκο του Λαϊκισμού.
Παρακολουθώ την Αριστερά στην Ελλάδα να επιβεβαιώνει αυτό που φοβόντουσαν όλοι τόσα χρόνια: Δεν είναι έτοιμη να ενηλικιωθεί. Ποτέ δεν θα είναι. Σαν πενηντάρης,που δεν αντιλαμβάνεται πως σε λίγο βγαίνει στη σύνταξη,και προτιμά να μασκαρεύεται με ρούχα εικοσάχρονων και να βγαίνει με έφηβες,πιστεύοντας πραγματικά πως είναι ...κουλάτος ενώ στην πραγματικότητα είναι κουλός.
Το ΚΚΕ να μη θέλει συνεργασία και ο Αλέξης να μου θυμίζει μια μορφή ανώριμου λαϊκιστή Καίσαρα-Μητσόφ (μα ούτε μια πρόταση στα αγγλικά βρε Αλέξη; ). Κι ενώ αυτοί βρίσκονται στην κοσμάρα τους, τα παραδοσιακά μεγάλα κόμματα ανασχηματίζονται για να μην χάσουν περισσότερα από τα κεκτημένα τους.Ναι μεν τιμωρήθηκαν από τον κόσμο,που τόσα χρόνια τους ψήφιζε και τους υποστήριζε με την ελπίδα του πλουτισμού αλλά αλλά αλλά... Σε όλο αυτό το τσίρκο βέβαια,αλοίμονο να μην έλειπε η Χρυσή Αυγή με τα καλάθια του ναζολαϊκισμού.
Κι ο Έλληνας, που για να επιβιώσει χρειάζεται να μεταναστεύσει, αυτός που στην Αφρική των Λευκών θεωρείτο "καφέ",στην Αμερική κόπιαζε για να μην θεωρείται μειονότητα από τους ξανθούς λευκούς, και στην Βόρεια Ευρώπη του Σήμερα, καλείται να αποδείξει πως δεν είναι τεμπέλης και κλέφτης, αυτός ο ίδιος ο Έλληνας, χωρίς ίχνος μνήμης και σεβασμού προς τους παππούδες του, πάει και ψηφίζει Χρυσή Αυγή.
Τσίρκο!
Όπως κάθε φορά που χάνεται η ψυχραιμία,το θάρρος,ο κόπος,η λογική.
Ας μη σκεφτόμαστε το Σήμερα αλλά το Μέλλον μας και της επόμενης Γενιάς. Εμείς,που υποτίθεται είμαστε οι πιο μορφωμένοι Νέοι της Ευρώπης. Ας φερθούμε όπως αρμόζει σε μια σωστή και πολιτικά σκεπτόμενη κοινωνία.
2/5/12
δείξε μου τον πλανήτη σου να σου πω ποιός είσαι :Ρ
Την Κυριακή είχαμε την κηδεία της αναλογικής τηλεόρασης.
Λόγω πακέτου,διαδύχτιο,τηλεόραση,τηλέφωνο στο σπίτι μας ήταν ένα από την αρχή. Πάλι καλά διότι το Σάββατο πρέπει να γινόταν πανικός στα καταστήματα.Μπορεί και τη Δευτέρα λόγω της Πρωτομαγιάς...
Καθόμαστε στον καναπέ και ο Λάβης ενθουσιάζεται με τον απίστευτο αριθμό καναλιών. Εγώ προβληματίζομαι: Τόσους μήνες...1μιση χρόνο, τα ίδια πληρώνω. Γιατί δεν είχουμε αυτά τα κανάλια; Μήπως είναι διαφημιστικό... για μερικές μέρες; ...Αλήθεια,χρειαζόμαστε τόσα κανάλια; Χρειαζόμαστε τηλεόραση;
Ο Λάβης με αγριοκοιτάζει. Άκου να μην έχουμε τηλεόραση!
Ζάπ.Ζάπ....Ζάπ. Βλέπω τον αντίχειρα του να πατάει το κουμπί με το P+ κι εκνευρίζομαι γιατί κάνει ζάππινγκ πολύ αργά.
Στο Ε! (μα γιατί ξαφνικά έχουμε όλα αυτά τα κανάλια; η έγνοια δεν φεύγει) κάνουν αφιέρωμα...
Στο δενθυμάμαιποιόκανάλι κάνουν επίσης αφιέρωμα...
- Πολύ όμορφη κοπέλα. Ποιά είναι;
Ερευνώ τα μάτια του για ένα εκατοστό του δευτερολέπτου,ξέρεις πώς εκφράζεται ο σύντροφος σου στις πλείστες του στιγμές. Η ερώτηση είναι γνήσια. Δεν ξέρει ποιά είναι η κοπέλα,που όντως είναι πολύ όμορφη.
- Η Kate Middleton.
-Ποιά;
- Η γυναίκα του Γουίλλιαμ. Και μη με ρωτήσεις ποιός είναι ο Γουίλλιαμ γιατί θα σε χωρίσω!
- ...οκ... (Ποιός είναι; Πες μου πες μου πες μου!!!)
- Ο πρίγκηπας της Αγγλίας.(Σε ποιό πλανήτη κρύφτηκες τόσα χρόνια;)
- Και γιατί τους ξέρεις εσύ; Τί σε ενδιαφέρουν αυτοί;
- Πάω στοίχημα ότι και ο Μάρσαλ τους γνωρίζει! Μα είναι δυνατόν;
- Δεν ασχολούμαι με τους Βιπς.
Επιστροφή στον δικό μου πλανήτη γιατί στη Γη μπορεί να τον κλωτσήσω.
(Συνέχισα το βιβλίο μου δηλαδή...)
Τώρα που έγραψα βιπς...για μένα οι βιπς ήταν μόνο το συγκεκριμένο συγκρότημα... vips! :)))))
Λόγω πακέτου,διαδύχτιο,τηλεόραση,τηλέφωνο στο σπίτι μας ήταν ένα από την αρχή. Πάλι καλά διότι το Σάββατο πρέπει να γινόταν πανικός στα καταστήματα.Μπορεί και τη Δευτέρα λόγω της Πρωτομαγιάς...
Καθόμαστε στον καναπέ και ο Λάβης ενθουσιάζεται με τον απίστευτο αριθμό καναλιών. Εγώ προβληματίζομαι: Τόσους μήνες...1μιση χρόνο, τα ίδια πληρώνω. Γιατί δεν είχουμε αυτά τα κανάλια; Μήπως είναι διαφημιστικό... για μερικές μέρες; ...Αλήθεια,χρειαζόμαστε τόσα κανάλια; Χρειαζόμαστε τηλεόραση;
Ο Λάβης με αγριοκοιτάζει. Άκου να μην έχουμε τηλεόραση!
Ζάπ.Ζάπ....Ζάπ. Βλέπω τον αντίχειρα του να πατάει το κουμπί με το P+ κι εκνευρίζομαι γιατί κάνει ζάππινγκ πολύ αργά.
Στο Ε! (μα γιατί ξαφνικά έχουμε όλα αυτά τα κανάλια; η έγνοια δεν φεύγει) κάνουν αφιέρωμα...
Στο δενθυμάμαιποιόκανάλι κάνουν επίσης αφιέρωμα...
- Πολύ όμορφη κοπέλα. Ποιά είναι;
Ερευνώ τα μάτια του για ένα εκατοστό του δευτερολέπτου,ξέρεις πώς εκφράζεται ο σύντροφος σου στις πλείστες του στιγμές. Η ερώτηση είναι γνήσια. Δεν ξέρει ποιά είναι η κοπέλα,που όντως είναι πολύ όμορφη.
- Η Kate Middleton.
-Ποιά;
- Η γυναίκα του Γουίλλιαμ. Και μη με ρωτήσεις ποιός είναι ο Γουίλλιαμ γιατί θα σε χωρίσω!
- ...οκ... (Ποιός είναι; Πες μου πες μου πες μου!!!)
- Ο πρίγκηπας της Αγγλίας.(Σε ποιό πλανήτη κρύφτηκες τόσα χρόνια;)
- Και γιατί τους ξέρεις εσύ; Τί σε ενδιαφέρουν αυτοί;
- Πάω στοίχημα ότι και ο Μάρσαλ τους γνωρίζει! Μα είναι δυνατόν;
- Δεν ασχολούμαι με τους Βιπς.
Επιστροφή στον δικό μου πλανήτη γιατί στη Γη μπορεί να τον κλωτσήσω.
(Συνέχισα το βιβλίο μου δηλαδή...)
25/4/12
Είμαι η Μωβ και σπάνια λέω "Όπα!"
Μάλλον μέχρι τώρα θα είδατε το βίντεο της Κατερίνας Μουτσάτσου,που έχει κατακλύσει το διαδύχτιο.
Ποιά η γνώμη σας για το βίντεο " Κατερίνα η Ελληνίδα";
Πραγματικά δεν ήξερα πώς να το ψυχολογήσω.
Από τη μια νιώθω έντονα πολλά απ΄όσα λέει από την άλλη δεν μου άρεσε το ξέσπασμα της.
Με κίνδυνο να ξεπέσω στην κατηγορία Αδάμ,πέρασε από το μυαλό μου η λέξη "υστερικό".
Μετά κάποιος αναφέρει πως πρόκειται για αντιγραφή διαφήμισης κανδέζικης μπίρας.
Παρακολουθώ τη διαφήμιση.
Τώρα ναι,το καταλαβαίνω.
Ο όρος "αντιγραφή" υπερβολικός.
Στην Τέχνη υπάρχει ο όρος "Παράφραση".
Η καναδέζικη διαφήμιση, καυστηριάζει την χλιαρή υποτίμηση των Καναδών από τους πολίτες των Η.Π.Α. Προσωπικά την υποτίμηση και την κοροϊδία για τον Καναδά,τη γνώρισα από αμερικανικές σειρές. Έντερ Μπάρνι. ("Γιατί σας επιτρέπουμε να είσαστε Κράτος;")Έξιτ Μπάρνι. Μη έντερ Μητσόφ. Μη έντερ είπα! Βρε μην επιμένεις! Ξουτ!
Η ελληνική παράφραση, με βρίσκει σύμφωνη σε πολλά:'Όχι,δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος ούτε πίνω συνέχεια ούζο,ούτε γνωρίζω τον Γιάννη και τον Δημήτρη από την Ελλάδα!Και ναι,μιλώ περισσότερες γλώσσες από τον μέσο πολίτη των πλείστων χωρών,έχω το θάρρος να ζήσω στο εξωτερικό (περίμενε,αυτό είναι δικό μου;παρασυρθήκαμε!...Σίγουρα δεν λέω "Όπα!" σε κάθε δεύτερη μου κουβέντα! (αυτό πάει για τους Παγοχωρίτες φίλους μας που θέλουνε να το λένε και να το ακούνε όποτε βγούμε έξω,και τους ρωτάω αν πεθυμάνε τους παππούδες τους)
Είναι κάποια κλισέ που δυστυχώς τα πιστεύουν στο εξωτερικό. Και τα ρωτούν. Και τα θεωρούν αυτονόητο. Όπως ότι επειδή ετοίμασα ελληνικό μπουφέ στο σπίτι μας στο περσινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ,οι γονείς μου θα έχουν ελληνικό εστιατόρειο κάπου στην Λουκανικούπολη. Α ναι,σε αυτό που τους καλέσαμε για τα γενέθλεια του Λάβη. Αυτό βέβαια,το πίστεψαν μόνο οι παγοχωρίτες συναδέλφοι του,όχι οι ξένοι. :)
Κάποια κλισέ τα δεκτήκαμε και οι ίδιοι.Ότι συνέχεια διασκεδάζουμε και πίνουμε και "κλέβουμε" τεμπελιάζοντας. Συγγνώμη κυρία Προκατάληψη, να σε ρωτήσω κάτι; Ήξερες τους παππούδες μας; Ήταν οι παπούδες μας έτσι; Είναι οι γονείς μας έτσι; Οι δικοί μου πάντως δεν είναι! Είναι "η Γενιά των Αποσκευών" έτσι;
Τα νειάτα τους άφησαν στα εργοστάσια της δυνατής Παγόχωρας, και της αλαζονικής Βρεττανίας. Μην αρχίσω για τις Η.Π.Α.!
Μήπως είναι καιρός να απαλλακτούμε κι από τα κλισέ κι από τον όρο Γραικός;
ΔΕΝ ξέρω,ο όρος είναι παλαιότερος των Οθομανών όπως πολλοί δεν γνωρίζουν.
Αλλά γιατί δεν χρησιμοποιούμε στο εξωτερικό τον ορθό,αυτόν που χρησιμοποιούμε και οι ίδιοι;
ΕΛΛΗΝΕΣ και όχι Γραικοί.
Φτάνει βέβαια να μην περιμένουμε από τον Πύρρο Δήμα να σηκώσει μόνος του ολόκληρο ΠΑΣΟΚ,και εμείς να μην σηκώνουμε άλλο Βουλευτική Ασυλία,Προεδρική Ασυλία,Πεζεβέγκικη Ασυλία Παγκαλομητσοφίων.
Διότι μετά μένουμε ραγιάδες και τίποτα άλλο.
Update:Τί έγραψε για το βίντεο της η Κατερίνα Μουτσάτσου
Ποιά η γνώμη σας για το βίντεο " Κατερίνα η Ελληνίδα";
Πραγματικά δεν ήξερα πώς να το ψυχολογήσω.
Από τη μια νιώθω έντονα πολλά απ΄όσα λέει από την άλλη δεν μου άρεσε το ξέσπασμα της.
Με κίνδυνο να ξεπέσω στην κατηγορία Αδάμ,πέρασε από το μυαλό μου η λέξη "υστερικό".
Μετά κάποιος αναφέρει πως πρόκειται για αντιγραφή διαφήμισης κανδέζικης μπίρας.
Παρακολουθώ τη διαφήμιση.
Τώρα ναι,το καταλαβαίνω.
Ο όρος "αντιγραφή" υπερβολικός.
Στην Τέχνη υπάρχει ο όρος "Παράφραση".
Η καναδέζικη διαφήμιση, καυστηριάζει την χλιαρή υποτίμηση των Καναδών από τους πολίτες των Η.Π.Α. Προσωπικά την υποτίμηση και την κοροϊδία για τον Καναδά,τη γνώρισα από αμερικανικές σειρές. Έντερ Μπάρνι. ("Γιατί σας επιτρέπουμε να είσαστε Κράτος;")Έξιτ Μπάρνι. Μη έντερ Μητσόφ. Μη έντερ είπα! Βρε μην επιμένεις! Ξουτ!
Η ελληνική παράφραση, με βρίσκει σύμφωνη σε πολλά:'Όχι,δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος ούτε πίνω συνέχεια ούζο,ούτε γνωρίζω τον Γιάννη και τον Δημήτρη από την Ελλάδα!Και ναι,μιλώ περισσότερες γλώσσες από τον μέσο πολίτη των πλείστων χωρών,έχω το θάρρος να ζήσω στο εξωτερικό (περίμενε,αυτό είναι δικό μου;παρασυρθήκαμε!...Σίγουρα δεν λέω "Όπα!" σε κάθε δεύτερη μου κουβέντα! (αυτό πάει για τους Παγοχωρίτες φίλους μας που θέλουνε να το λένε και να το ακούνε όποτε βγούμε έξω,και τους ρωτάω αν πεθυμάνε τους παππούδες τους)
Είναι κάποια κλισέ που δυστυχώς τα πιστεύουν στο εξωτερικό. Και τα ρωτούν. Και τα θεωρούν αυτονόητο. Όπως ότι επειδή ετοίμασα ελληνικό μπουφέ στο σπίτι μας στο περσινό τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ,οι γονείς μου θα έχουν ελληνικό εστιατόρειο κάπου στην Λουκανικούπολη. Α ναι,σε αυτό που τους καλέσαμε για τα γενέθλεια του Λάβη. Αυτό βέβαια,το πίστεψαν μόνο οι παγοχωρίτες συναδέλφοι του,όχι οι ξένοι. :)
Κάποια κλισέ τα δεκτήκαμε και οι ίδιοι.Ότι συνέχεια διασκεδάζουμε και πίνουμε και "κλέβουμε" τεμπελιάζοντας. Συγγνώμη κυρία Προκατάληψη, να σε ρωτήσω κάτι; Ήξερες τους παππούδες μας; Ήταν οι παπούδες μας έτσι; Είναι οι γονείς μας έτσι; Οι δικοί μου πάντως δεν είναι! Είναι "η Γενιά των Αποσκευών" έτσι;
Τα νειάτα τους άφησαν στα εργοστάσια της δυνατής Παγόχωρας, και της αλαζονικής Βρεττανίας. Μην αρχίσω για τις Η.Π.Α.!
Μήπως είναι καιρός να απαλλακτούμε κι από τα κλισέ κι από τον όρο Γραικός;
ΔΕΝ ξέρω,ο όρος είναι παλαιότερος των Οθομανών όπως πολλοί δεν γνωρίζουν.
Αλλά γιατί δεν χρησιμοποιούμε στο εξωτερικό τον ορθό,αυτόν που χρησιμοποιούμε και οι ίδιοι;
ΕΛΛΗΝΕΣ και όχι Γραικοί.
Φτάνει βέβαια να μην περιμένουμε από τον Πύρρο Δήμα να σηκώσει μόνος του ολόκληρο ΠΑΣΟΚ,και εμείς να μην σηκώνουμε άλλο Βουλευτική Ασυλία,Προεδρική Ασυλία,Πεζεβέγκικη Ασυλία Παγκαλομητσοφίων.
Διότι μετά μένουμε ραγιάδες και τίποτα άλλο.
Update:Τί έγραψε για το βίντεο της η Κατερίνα Μουτσάτσου
24/4/12
Υπηρέτριες όχι σε Υστερία
Ηλιόλουστο Σάββατο: όλη σχεδόν τη μέρα περπάτημα.
Συννεφιασμένη Κυριακή: 2 ταινίες και τα απομεινάρια ενός βιβλίου.
Ας συγκεντρωθούμε στις ταινίες όμως.
Η πρώτη,βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο "The Help" της Kathrynn Stockett.
Εξαιρετικές ερμηνείες, δυνατή ιστορία, ντροπιαστική πραγματικότητα. Σοκαριστικά πρόσφατη ιστορία. 1960ς.
Στα ελληνικά, "Οι Υπηρέτριες"
Αστείες διαχωριστικές γραμμές, που τράβηξε η κοινωνία ανάμεσα σε λευκούς και μή λευκούς (μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας,οι πλείστοι Μεσογειακοί δεν θεωρούνται λευκοί!) αλλά και η κακομεταχείρηση των Αφροαμερικανών από τους Βορειοευρωαμερικάνους καταγεγραμμένες Ντροπές της πρόσφατης ιστορίας μας.Και ίσως να έπρεπε να πάψουν να γίνονται αναφορές σε αυτή την περίοδο ώστε να μην γνωρίζουν οι επόμενες γενιές ότι κάποτε υπήρξαν διαφορές και να μην τις δανειστούν ούτε καν στο λεξιλόγιο τους. Ίσως πάλι να είναι νωρίς για τη συλλογική μας μνήμη.
Μέσα από το έργο ασκείται έντονη κριτική και στην σκλαβιά την οποία οι ίδιες οι γυναίκες ασκούν στον ευατό τους λόγω της εικόνας,της κοινωνίας,της ...άνεσης του να είσαι συνηθισμένη,λεπτή,όμορφη. Βλέπουμε μια μητέρα που δεν μπορεί να δείξει αγάπη στην 3χρονη κορούλα της διότι είναι παχουλή,σιχαινόμαστε κι άλλο την Χίλλη που λόγω μιας απόρριψης συμπεριφέρεται σαν τέρας. Ένα πανέμορφο κομψότατο τέρας,η αυτοπεποίθηση του οποίου θα δοκιμαστεί ξανά και ξανά.
Απέναντι της θα έχει την κάποτε κολλητή της,την Ευγενία άλλως Σκίτερ,ένα "συνηθισμένο" μα διαφορετικό κορίτσι, που νιώθει τη μαύρη νταντά της,Μάνα. Κυνηγώντας το συγγραφικό της όνειρο,καταγράφει τις αναμνήσεις ...της Υπηρεσίας,και συνδέεται μαζί τους ενώ ταυτόχρονα θα χάσει τις παλιές της φίλες. (Ντα!) Παράλληλα,ζούμε τη θλιμμένη μοναξιά μιας γλυκειάς κοπελίτσας -μάλλον της εργατικής τάξης-που ξαφνικά βρέθηκε παντρεμένη με τον πιο πλούσιο και προφανώς ευαίσθητο άνδρα της πόλης με αποτέλεσμα να δεχθεί την απόρριψη όλων των ...Κυριών της γενιάς της.
Η Υπηρεσία, με στολή ή χωρίς, έχει Έντονη Προσωπικότητα σε αντίθεση με τις Κυρίες,που ενώ είναι ελεύθερες καταντάνε κλώνοι,άχαρες μαριονέτες. Αγαπάς τον συναισθηματισμό της Aibileen, συνεπαίρνεσαι με την εκρηκτική Μίννη. Νιώθεις μια τεράστια μαλακή αγκαλιά μητρότητας.
Λατρεύεις την ερμηνεία της Χίλλη.
Τέλος,θα σταθώ στην ηθοποιό που υποδύεται την Aibileen, τη Viola Davis. Πολυβραβευμένη ηθοποιός του Θεάτρου, αναφέρουν οι ειδικοί. Τη γνωρίσαμε σε μικρούς ρόλους σε πολλές γνωστές ταινίες, να μεταμορφώνεται στον κάθε χαρακτήρα με προσοχή,να δίνει ακόμη και στον πιο ταπεινό ρόλο της μια πινελιά αριστοκρατικότητας.
Η δεύτερη ταινία, "Hysteria",και σε αυτήν πρωταγωνιστεί η αγαπημένη μου Maggie Gyllenhaal,γνωστή για την προτίμηση της σε ανεξάρτητα πρότζεκτς.
Ρομαντική κομεντί; Χμ....ίσως.
Αστείο; Χμ...μπορεί.
Ανθρώπινο; Ναι.
Αν έχεις ποτέ ασχοληθεί με το θέμα "Υστερία" και την ιστοριογραφία της ανά ...τις χιλιετίες, θα δεις μια επιφανειακή (σχεδόν χολιγουντιανά ελαφρά) αναφορά στην κατάσταση των υστερικών γυναικών του 19ου αιώνα αλλά και τον πιθανό εγκλεισμό τους σε ιδρύματα με ...υστερεκτομή χρηματοδοτημένη από το κράτος, θα αναρωτηθείς για το μέγεθος της ανδρικής ματαιοδοξίας όταν η γυναικεία ικανοποίηση θεωρείτο ...δημιούργημα της επιστημονικής φαντασίας,και σίγουρα θα προσγειωθεί το σαγόνι σου στο πάτωμα με συγκεκριμένες σκηνές.
Θα π ρ ο σ γ ε ι ω θ ε ί το σ α γ ό ν ι σου στο π ά τ ω μ α.
Ακόμη κι αν υπάρχει το μεγάλο βάρος της Υποκρισίας,και της Ανοχής Καταπίεσης των φτωχών του Λονδίνου του 19ου αιώνα.
Κοινωνική Υποκρισία, και σαρκασμός στο αρχαιότερο ελάττωμα των ανδρών: Μη ανάληψη ευθυνών.Φταίνε σε κάτι αλλά θα κάνουν τα πάντα για να φταίξουν όλους τους άλλους,συνήθως γυναίκες,με όποιο κόστος,με όποια κατάληξη. (Αδάμ: Αυτή μου έδωσε το μήλο και μου είπε να το φάω!) (Μέσος πλούσιος Βρεττανός:Εγώ δεν μπορώ να ικανοποιήσω τη γυναίκα μου ή αυτή είναι παγόβουνο; Μήπως υποφέρει από κάποια ασθένεια; Ψυχοσωματική ε; Υστερία; Τρελλή; Σανατόριο ή φυλακή,τότε! να μπορέσω να επιστρέψω με ησυχία στις πεταλουδίτσες μου)
Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και παλαιές ιατρικές "έρευνες",που οδήγησαν τον Mortimer Granville στην εφεύρεση του σύγχρονου δονητή.
Διότι τον σύγχρονο δονητή μπορεί να τον δόξασε με απόλυτο σεβασμό η Σαμάνθα αλλά προφανώς επινοήθηκε από Ιατρό για την θεραπεία της υστερίας. Και η συγκεκριμένη ταινία παρουσιάζει με ελαφρότητα,σχεδόν περιπαίζει τόσο την τότε κοινωνία όσο και τη σημερινή. Καλά να μας κάνει!
Διότι οι Υπηρέτριες και οι Φτωχές τόσο του 19ου αιώνα όσο και οποιουδήποτε άλλου,έχουν τόσα βάρη και τόσα άγχη που μόνο η ηδονή τους δεν έχει χρόνο ύπαρξης.
Και για να είμαστε ειλικρινείς,
πλέον ποιός Άνδρας δεν θέλει να αποδείξει στη Σύντροφο του τις Επιδόσεις του;
Συννεφιασμένη Κυριακή: 2 ταινίες και τα απομεινάρια ενός βιβλίου.
Ας συγκεντρωθούμε στις ταινίες όμως.
Η πρώτη,βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο "The Help" της Kathrynn Stockett.
Εξαιρετικές ερμηνείες, δυνατή ιστορία, ντροπιαστική πραγματικότητα. Σοκαριστικά πρόσφατη ιστορία. 1960ς.
Στα ελληνικά, "Οι Υπηρέτριες"
Μέσα από το έργο ασκείται έντονη κριτική και στην σκλαβιά την οποία οι ίδιες οι γυναίκες ασκούν στον ευατό τους λόγω της εικόνας,της κοινωνίας,της ...άνεσης του να είσαι συνηθισμένη,λεπτή,όμορφη. Βλέπουμε μια μητέρα που δεν μπορεί να δείξει αγάπη στην 3χρονη κορούλα της διότι είναι παχουλή,σιχαινόμαστε κι άλλο την Χίλλη που λόγω μιας απόρριψης συμπεριφέρεται σαν τέρας. Ένα πανέμορφο κομψότατο τέρας,η αυτοπεποίθηση του οποίου θα δοκιμαστεί ξανά και ξανά.
Απέναντι της θα έχει την κάποτε κολλητή της,την Ευγενία άλλως Σκίτερ,ένα "συνηθισμένο" μα διαφορετικό κορίτσι, που νιώθει τη μαύρη νταντά της,Μάνα. Κυνηγώντας το συγγραφικό της όνειρο,καταγράφει τις αναμνήσεις ...της Υπηρεσίας,και συνδέεται μαζί τους ενώ ταυτόχρονα θα χάσει τις παλιές της φίλες. (Ντα!) Παράλληλα,ζούμε τη θλιμμένη μοναξιά μιας γλυκειάς κοπελίτσας -μάλλον της εργατικής τάξης-που ξαφνικά βρέθηκε παντρεμένη με τον πιο πλούσιο και προφανώς ευαίσθητο άνδρα της πόλης με αποτέλεσμα να δεχθεί την απόρριψη όλων των ...Κυριών της γενιάς της.
Η Υπηρεσία, με στολή ή χωρίς, έχει Έντονη Προσωπικότητα σε αντίθεση με τις Κυρίες,που ενώ είναι ελεύθερες καταντάνε κλώνοι,άχαρες μαριονέτες. Αγαπάς τον συναισθηματισμό της Aibileen, συνεπαίρνεσαι με την εκρηκτική Μίννη. Νιώθεις μια τεράστια μαλακή αγκαλιά μητρότητας.
Λατρεύεις την ερμηνεία της Χίλλη.
Τέλος,θα σταθώ στην ηθοποιό που υποδύεται την Aibileen, τη Viola Davis. Πολυβραβευμένη ηθοποιός του Θεάτρου, αναφέρουν οι ειδικοί. Τη γνωρίσαμε σε μικρούς ρόλους σε πολλές γνωστές ταινίες, να μεταμορφώνεται στον κάθε χαρακτήρα με προσοχή,να δίνει ακόμη και στον πιο ταπεινό ρόλο της μια πινελιά αριστοκρατικότητας.
Η δεύτερη ταινία, "Hysteria",και σε αυτήν πρωταγωνιστεί η αγαπημένη μου Maggie Gyllenhaal,γνωστή για την προτίμηση της σε ανεξάρτητα πρότζεκτς.
Ρομαντική κομεντί; Χμ....ίσως.
Αστείο; Χμ...μπορεί.
Ανθρώπινο; Ναι.
Αν έχεις ποτέ ασχοληθεί με το θέμα "Υστερία" και την ιστοριογραφία της ανά ...τις χιλιετίες, θα δεις μια επιφανειακή (σχεδόν χολιγουντιανά ελαφρά) αναφορά στην κατάσταση των υστερικών γυναικών του 19ου αιώνα αλλά και τον πιθανό εγκλεισμό τους σε ιδρύματα με ...υστερεκτομή χρηματοδοτημένη από το κράτος, θα αναρωτηθείς για το μέγεθος της ανδρικής ματαιοδοξίας όταν η γυναικεία ικανοποίηση θεωρείτο ...δημιούργημα της επιστημονικής φαντασίας,και σίγουρα θα προσγειωθεί το σαγόνι σου στο πάτωμα με συγκεκριμένες σκηνές.
Θα π ρ ο σ γ ε ι ω θ ε ί το σ α γ ό ν ι σου στο π ά τ ω μ α.
Ακόμη κι αν υπάρχει το μεγάλο βάρος της Υποκρισίας,και της Ανοχής Καταπίεσης των φτωχών του Λονδίνου του 19ου αιώνα.
Κοινωνική Υποκρισία, και σαρκασμός στο αρχαιότερο ελάττωμα των ανδρών: Μη ανάληψη ευθυνών.Φταίνε σε κάτι αλλά θα κάνουν τα πάντα για να φταίξουν όλους τους άλλους,συνήθως γυναίκες,με όποιο κόστος,με όποια κατάληξη. (Αδάμ: Αυτή μου έδωσε το μήλο και μου είπε να το φάω!) (Μέσος πλούσιος Βρεττανός:Εγώ δεν μπορώ να ικανοποιήσω τη γυναίκα μου ή αυτή είναι παγόβουνο; Μήπως υποφέρει από κάποια ασθένεια; Ψυχοσωματική ε; Υστερία; Τρελλή; Σανατόριο ή φυλακή,τότε! να μπορέσω να επιστρέψω με ησυχία στις πεταλουδίτσες μου)
Βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα και παλαιές ιατρικές "έρευνες",που οδήγησαν τον Mortimer Granville στην εφεύρεση του σύγχρονου δονητή.
Διότι τον σύγχρονο δονητή μπορεί να τον δόξασε με απόλυτο σεβασμό η Σαμάνθα αλλά προφανώς επινοήθηκε από Ιατρό για την θεραπεία της υστερίας. Και η συγκεκριμένη ταινία παρουσιάζει με ελαφρότητα,σχεδόν περιπαίζει τόσο την τότε κοινωνία όσο και τη σημερινή. Καλά να μας κάνει!
Διότι οι Υπηρέτριες και οι Φτωχές τόσο του 19ου αιώνα όσο και οποιουδήποτε άλλου,έχουν τόσα βάρη και τόσα άγχη που μόνο η ηδονή τους δεν έχει χρόνο ύπαρξης.
Και για να είμαστε ειλικρινείς,
πλέον ποιός Άνδρας δεν θέλει να αποδείξει στη Σύντροφο του τις Επιδόσεις του;
20/4/12
Ηλίου Ένοχοι
Στη Λευκωσία "απαλλαγή λόγω ατεκμηρίωτου κατηγορητηρίου" στην Αθήνα καταδίκη ερήμην.
"... Δ.Πανταζή διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, Γ.Κικκίδη διευθυντή Πτητικών Επιχειρήσεων, Γ.Στοϊμένοφ αρχιπιλότο και τον μηχανικό 'Αλ.Ίργουϊν, απόντες όλοι από το δικαστήριο.
Οι τρεις πρώτοι ομόφωνα κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία από ενσυνείδητη αμέλεια, ενώ ο μηχανικός, επίσης ομόφωνα, για ανθρωποκτονία από ασυνείδητη αμέλεια.
To δικαστήριο, ομοφώνως, αρνήθηκε να αναγνωρίσει τα ελαφρυντικά του προτέρου εντίμου βίου και της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, που ζήτησαν οι εκπρόσωποι των κατηγορουμένων .
Συνολικά το δικαστήριο, στον καθένα, επέβαλε ποινή φυλάκισης 123 ετών, με ποινή βάσης τα 3 έτη, για το πρώτο θύμα, και επιπλέον 1 έτος για κάθε ανθρώπινη ζωή που χάθηκε στην αεροπορική τραγωδία. Εκτιτέα από αυτά είναι τα 10 έτη."
Η Αθήνα είναι πιο έντιμη τελικά;
Το δικαστήριο στη Λευκωσία θα ανοίξει επιτέλους τα ματάκια του;(θα δούμε σε λίγες μέρες)
121 ψυχές.
1 2 1
Στην Κύπρο όμως προφανώς δεν μετράνε οι νεκροί. ΔΕΝ ακούγονται.
Ακόμη κι αν έχουν δανειστεί τις φωνές τους τα παιδιά,οι γονείς,οι φίλοι τους.
(Πηγή: in.gr)
"... Δ.Πανταζή διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας, Γ.Κικκίδη διευθυντή Πτητικών Επιχειρήσεων, Γ.Στοϊμένοφ αρχιπιλότο και τον μηχανικό 'Αλ.Ίργουϊν, απόντες όλοι από το δικαστήριο.
Οι τρεις πρώτοι ομόφωνα κρίθηκαν ένοχοι για ανθρωποκτονία από ενσυνείδητη αμέλεια, ενώ ο μηχανικός, επίσης ομόφωνα, για ανθρωποκτονία από ασυνείδητη αμέλεια.
To δικαστήριο, ομοφώνως, αρνήθηκε να αναγνωρίσει τα ελαφρυντικά του προτέρου εντίμου βίου και της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη, που ζήτησαν οι εκπρόσωποι των κατηγορουμένων .
Συνολικά το δικαστήριο, στον καθένα, επέβαλε ποινή φυλάκισης 123 ετών, με ποινή βάσης τα 3 έτη, για το πρώτο θύμα, και επιπλέον 1 έτος για κάθε ανθρώπινη ζωή που χάθηκε στην αεροπορική τραγωδία. Εκτιτέα από αυτά είναι τα 10 έτη."
Η Αθήνα είναι πιο έντιμη τελικά;
Το δικαστήριο στη Λευκωσία θα ανοίξει επιτέλους τα ματάκια του;(θα δούμε σε λίγες μέρες)
121 ψυχές.
1 2 1
Στην Κύπρο όμως προφανώς δεν μετράνε οι νεκροί. ΔΕΝ ακούγονται.
Ακόμη κι αν έχουν δανειστεί τις φωνές τους τα παιδιά,οι γονείς,οι φίλοι τους.
(Πηγή: in.gr)
17/4/12
ΑΩ
Δυστυχώς οι αποχαιρετισμοί συνεχίζονται.
Σήμερα το πρωί έφυγε (και) ο Δημήτρης Μητροπάνος.
Ένα χρόνο ακριβώς μετά τον Νίκο Παπάζογλου,
φαίνεται πως ο Ουρανός έχει ανοίξει λεωφόρο για Αγαπημένες Ελληνικές Φωνές σα να χρειάζονται νέα μέλη στις χωρωδίες των Αγγέλων...
Πασχαλινά ταξίδια,που η παράδοση τα θέλει να "τελειώνουν" στον Παράδεισο.
Μ α κ ά ρ ι !
Ζ ε ϊ μ π έ κ ι κ ο του Α ρ χ α γ γ έ λ ο υ
για σήμερα.
Τέσσερα χρόνια μετά το επίσης πασχαλινό ταξίδι του Μάριου Τόκα,
οι δύο φίλοι ξανασμίγουν.
Καλή Αντάμωση αγαπημένε!
| https://encrypted-tbn2.google.com/images?q=tbn:ANd9GcT08EaRJD8509K2B1Ux2FTp4BbRvZBYERD0aBUzDFVYqUikh-4q |
Σήμερα το πρωί έφυγε (και) ο Δημήτρης Μητροπάνος.
Ένα χρόνο ακριβώς μετά τον Νίκο Παπάζογλου,
φαίνεται πως ο Ουρανός έχει ανοίξει λεωφόρο για Αγαπημένες Ελληνικές Φωνές σα να χρειάζονται νέα μέλη στις χωρωδίες των Αγγέλων...
Πασχαλινά ταξίδια,που η παράδοση τα θέλει να "τελειώνουν" στον Παράδεισο.
Μ α κ ά ρ ι !
Ζ ε ϊ μ π έ κ ι κ ο του Α ρ χ α γ γ έ λ ο υ
για σήμερα.
Τέσσερα χρόνια μετά το επίσης πασχαλινό ταξίδι του Μάριου Τόκα,
οι δύο φίλοι ξανασμίγουν.
Καλή Αντάμωση αγαπημένε!
16/4/12
Χριστός Ανέστη μάι βαλεντάιν!
Χριστός Ανέστη!
Περάσατε όμορφα;
Τί σας άρεσε περισσότερο;
Προσωπικά μου άρεσε η σιωπή του εκκλησιάσματος,
που το Σάββατο ήταν ηλιόλουστο ,
η όμορφη παρέα στο τραπέζι μας,που κράτησε από τις 4 το απόγευμα μέχρι τα μεσάνυχτα,
και ένα βίντεο που είδα πριν λίγα λεπτά στη Lifo.
O Johny Depp και η Nathalie Portman ερμηνεύουν στη νοηματική το τραγούδι "My Valentine" του Paul McCartney
ΥΓ: Νόνη,εννοείται πως είσαι μάστρος της σούβλας!!! :Ρ :))))))
ΥΓα: Στα μαλλιά μου βλάστησαν φοινίκια λόγω των αναρτήσεων της Πρας μας, και αντί για σχόλιο στα ποστς της,προτιμώ να την ευχαριστήσω εδώ. Πρώτα για την εμπιστοσύνη (ούτε λόγο στα Όσκαρς) και ...στοπ. Καιρός για κέηκ χουρμάδικο;
Περάσατε όμορφα;
Τί σας άρεσε περισσότερο;
Προσωπικά μου άρεσε η σιωπή του εκκλησιάσματος,
που το Σάββατο ήταν ηλιόλουστο ,
η όμορφη παρέα στο τραπέζι μας,που κράτησε από τις 4 το απόγευμα μέχρι τα μεσάνυχτα,
και ένα βίντεο που είδα πριν λίγα λεπτά στη Lifo.
O Johny Depp και η Nathalie Portman ερμηνεύουν στη νοηματική το τραγούδι "My Valentine" του Paul McCartney
ΥΓ: Νόνη,εννοείται πως είσαι μάστρος της σούβλας!!! :Ρ :))))))
ΥΓα: Στα μαλλιά μου βλάστησαν φοινίκια λόγω των αναρτήσεων της Πρας μας, και αντί για σχόλιο στα ποστς της,προτιμώ να την ευχαριστήσω εδώ. Πρώτα για την εμπιστοσύνη (ούτε λόγο στα Όσκαρς) και ...στοπ. Καιρός για κέηκ χουρμάδικο;
13/4/12
των μεγάλων ημερών
Μεγάλη Πέμπτη Ορθόδοξη χθες,Πέμπτη του Πάσχα Δυτικών,κάποια συνηθισμένη Πέμπτη αλλού.
Όπου και να΄σαι το έθιμο σε βρίσκει και σε αγκαλιάζει.Ειδικά αν μεγάλωσες στη Μεγαλόνησο,στη Νήσο των Αγίων όταν οι γιαγιάδες ακόμη φορούσαν "κουρούκλα" λόγω πένθους,και είχαν στις αυλές τους το μισό ζωϊκό βασίλειο,που το ανάσταιναν και το διαχειρίζονταν με σεβασμό για τη θυσία. Ήξεραν,έζησαν θυσίες πολλές. Ένας κόσμος γυναικείας σοφίας που σημάδεψε την ανατροφή όλων μας,ακόμη και στο ελάχιστο.
Πρωί πρωί τηλεφώνησα στης θείας στο χωριό να "ελέγξω" αν είχαν αρχίσει τις φλαούνες "μας".
- Καλό! Πίνουμε τον καφέ μας,και περιμένουμε τες να ψηλώσουν. Η θεία η Κ πήγε στης θείας της Α να τη βοηθήσει.
Η θεία η Κ,γυναίκα του βενιαμίν της οικογένειας της γιαγιάς. Από τότε που μας άφησε η γιαγιά, πήρε τη θέση της στις ...φλαούνες. Επιβλέπει,διορθώνει,σάμπως και η μάμμα με την αδερφή της δεν έβλεπαν και δεν έφτιαχναν τόσες δεκαετίες! Το χέρι της όμως είναι μαγικό, δίνει γλύκα στα κουλούρια και αφράδα στις φλαούνες, για αυτό μετά συνεχίζει το έργο, βοηθώντας τη μικρή αδερφή της γιαγιάς.
Στο τέλος συναντούνται όλες στο διπλανό χωριό,στον φούρνο,με τις "λαμαρίνες τους". Τραπέζωμα φλαούνων, σε όλα τα σχήματα και τα χρώματα,αλμυρές γλυκές,με το παραδοσιακό τυρί ή με την αναρή ή το χαλλούμι (το κυπριακό χαλλούμι πάντα έχει 2 λάμβδα!). Κι επειδή πάντα προτιμούσα τα κουλούρια,στον πηγαιμό για τη δουλειά αγόρασα ανατολίτικο κουλλούρι Θεσσαλονίκης.
Πού τα χρόνια που πύρρωναν τον κτιστό φούρνο στην αυλή. Την πρώτη φορά που η μαμά μου προσπάθησε να τον ανάψει, θρυλική! Μια κοπελίτσα πόλης, με λεπτεπίλεπτα χεράκια και εύθραυστη γνώση του ξυλόφουρνου, σπρώχνει το φτυάρι (δεν ξέρω πως το λένε) για να αναμιχθούν τα ξύλα (ή κάτι άλλο) και πουυυυυυυυυυυυυυυυυφ, πετάγεται μια σπίθα χωριάτα και της καίει τη φράντζα.
- Μάμμα!!! Εν θέλω! Παραιτούμαι! Δεν θα καώ ενώ υπάρχουν ηλεκτρικοί φούρνοι!
- Άκουσμε τζαι θα δεις! Να σου λαλώ τζαι να ακούεις!
- Όοοοοοοοοοοοοοοχι!
- Φέρτο φκυάρι δα!
Τσαπ τσουπ,αναμίχτηκαν τα ξύλα, πύρρωσε ο φούρνος, αρωματικές αφράτες φλαούνες και κουλούρια. Τα ιερά χέρια της γιαγιάς του χωριού,που δεν την τρόμαζε δουλειά καμιά! Όλες τις (δουλειές) έσκιαζε η παρουσία της και δεν έμενε ζυμαράκι κανένα.
Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, θα ακολουθήσω τη λειτουργία από το διαδύχτιο.
Η λύτρωση του ξενιτεμένου όταν η Ελληνική Εκκλησία είναι πολύ μακρυά για να προλάβεις τη λειτουργία στο μεταξύ των δυτικών υποχρεώσεων.
Η παράδοση ζητάει Κόκκινα Αυγά και θα επαναλάβω το Φυσικό Βάψιμο Αυγών με φρούτα δάσους και κουρκουμά, που δοκίμασα πέρσι. Με τις απαραίτητες μικροαλλαγές στη λεπτομέρεια.
Καλό Πάσχα σε όσους φεύγουν ήδη για μίνι διακοπές στο χωριό και αλλού.
Καλή Ανάσταση σε όσους πιστεύουν.
Με Αγάπη για όλους μας!
Όπου και να΄σαι το έθιμο σε βρίσκει και σε αγκαλιάζει.Ειδικά αν μεγάλωσες στη Μεγαλόνησο,στη Νήσο των Αγίων όταν οι γιαγιάδες ακόμη φορούσαν "κουρούκλα" λόγω πένθους,και είχαν στις αυλές τους το μισό ζωϊκό βασίλειο,που το ανάσταιναν και το διαχειρίζονταν με σεβασμό για τη θυσία. Ήξεραν,έζησαν θυσίες πολλές. Ένας κόσμος γυναικείας σοφίας που σημάδεψε την ανατροφή όλων μας,ακόμη και στο ελάχιστο.
Πρωί πρωί τηλεφώνησα στης θείας στο χωριό να "ελέγξω" αν είχαν αρχίσει τις φλαούνες "μας".
- Καλό! Πίνουμε τον καφέ μας,και περιμένουμε τες να ψηλώσουν. Η θεία η Κ πήγε στης θείας της Α να τη βοηθήσει.
Η θεία η Κ,γυναίκα του βενιαμίν της οικογένειας της γιαγιάς. Από τότε που μας άφησε η γιαγιά, πήρε τη θέση της στις ...φλαούνες. Επιβλέπει,διορθώνει,σάμπως και η μάμμα με την αδερφή της δεν έβλεπαν και δεν έφτιαχναν τόσες δεκαετίες! Το χέρι της όμως είναι μαγικό, δίνει γλύκα στα κουλούρια και αφράδα στις φλαούνες, για αυτό μετά συνεχίζει το έργο, βοηθώντας τη μικρή αδερφή της γιαγιάς.
Στο τέλος συναντούνται όλες στο διπλανό χωριό,στον φούρνο,με τις "λαμαρίνες τους". Τραπέζωμα φλαούνων, σε όλα τα σχήματα και τα χρώματα,αλμυρές γλυκές,με το παραδοσιακό τυρί ή με την αναρή ή το χαλλούμι (το κυπριακό χαλλούμι πάντα έχει 2 λάμβδα!). Κι επειδή πάντα προτιμούσα τα κουλούρια,στον πηγαιμό για τη δουλειά αγόρασα ανατολίτικο κουλλούρι Θεσσαλονίκης.
Πού τα χρόνια που πύρρωναν τον κτιστό φούρνο στην αυλή. Την πρώτη φορά που η μαμά μου προσπάθησε να τον ανάψει, θρυλική! Μια κοπελίτσα πόλης, με λεπτεπίλεπτα χεράκια και εύθραυστη γνώση του ξυλόφουρνου, σπρώχνει το φτυάρι (δεν ξέρω πως το λένε) για να αναμιχθούν τα ξύλα (ή κάτι άλλο) και πουυυυυυυυυυυυυυυυυφ, πετάγεται μια σπίθα χωριάτα και της καίει τη φράντζα.
- Μάμμα!!! Εν θέλω! Παραιτούμαι! Δεν θα καώ ενώ υπάρχουν ηλεκτρικοί φούρνοι!
- Άκουσμε τζαι θα δεις! Να σου λαλώ τζαι να ακούεις!
- Όοοοοοοοοοοοοοοχι!
- Φέρτο φκυάρι δα!
Τσαπ τσουπ,αναμίχτηκαν τα ξύλα, πύρρωσε ο φούρνος, αρωματικές αφράτες φλαούνες και κουλούρια. Τα ιερά χέρια της γιαγιάς του χωριού,που δεν την τρόμαζε δουλειά καμιά! Όλες τις (δουλειές) έσκιαζε η παρουσία της και δεν έμενε ζυμαράκι κανένα.
Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, θα ακολουθήσω τη λειτουργία από το διαδύχτιο.
Η λύτρωση του ξενιτεμένου όταν η Ελληνική Εκκλησία είναι πολύ μακρυά για να προλάβεις τη λειτουργία στο μεταξύ των δυτικών υποχρεώσεων.
Καλό Πάσχα σε όσους φεύγουν ήδη για μίνι διακοπές στο χωριό και αλλού.
Καλή Ανάσταση σε όσους πιστεύουν.
Με Αγάπη για όλους μας!
10/4/12
Τί πρέπει να ειπωθεί στα ελληνικά
Η μετάφραση της Μωβ, που σίγουρα δεν είναι μεταφραστίς (ή μεταφράστρια αν αγαπάτε) μα σίγουρα έκανε μια προσπάθεια πιστής απόδοσης του ποιήματος του Γκρας στην ελληνική.
Αυτό που πρέπει να ειπωθεί
Γιατί σιωπώ,γιατί τόσο καιρό αποκρύβω
Το οφθαλμοφανές, στα
γεωπολιτικά/στρατιωτικά παιχνίδια
έμπειρο,στο τέλος των οποίων
Ως επιζήσαντες θα είμαστε
μονάχα υποσημειώσεις(άκυροι).
Είναι το ισχυριζόμενο
δικαίωμα για το πρώτο κτύπημα
Υπόδουλο σ΄ ένα φανφαρόνο(καυχησιάρη),
Και καθοδηγούμενο από
οργανωμένο αλαλασμό,
Που μπορεί να σβήσει τον
ιρανικό λαό,
Διότι στη σφαίρα επιρροής
του,
Η κατασκευή μιας ατομικής βόμβας
υποθέτεται.
Όμως γιατί μου απαγορεύω,
Εκείνη την άλλη χώρα να
κατανομάσω,
Όπου από χρόνια –αν και
μυστικά-
Υπάρχει αυξανόμενη πυρηνική
δύναμη
Εκτός ελέγχου,διότι εκεί κανένας
έλεγχος
Δεν επιτρέπεται;
Δίπλα στη καθολική απόκρυψη
αυτής της εξέλιξης της κατάστασης,
Η σωπή μου είναι
δευτερεύουσας σημασίας,
Μα την αισθάνομαι σαν ένα
καταπιεστικό ψέμμα,
Σαν εξαναγκασμό,που τιμωρεί
αυτόματα,
Όποιον τον περιφρονήσει.
Η καταδίκη/ Ο χαρακτηρισμός «Αντισημιτισμός!»
είναι συνήθης.
Τώρα όμως,
(Λέω αυτό που πρέπει να
ειπωθεί αφού)
που από τη χώρα
μου,
Η οποία λόγω χυδαιότατου
έγκληματος
Που άλλο όμοιο του δεν
υπήρξε,
(είναι) Παγιδευμένη ν΄απολογείται
Ξανά και ξανά και στην ουδετερότητα/απάθεια, που
άκρως σβέλτα χείλη βαφτίζουν Επανόρθωση,
Ακόμη ένα υποβρύχιο
πρόκειται να σταλεί στο Ισραήλ,
εξειδικευμένο όπλο με ολοκληρωτικά
καταστροφικές εκρηκτικές κεφαλές,
Στραμμένες,εκεί όπου η ύπαρξη
Μιας μοναδικής ατομικής βόμβας δεν έχει αποδειχθεί,
μα η υποψία/ο φόβος της
αποδεικτικής ισχύος αρκεί,
Λέω αυτό που πρέπει να
ειπωθεί.
Γιατί όμως σιωπούσα μέχρι
τώρα;
Διότι πίστευα πως η καταγωγή
μου,
Που φέρει αιωνίως ανεξίτηλο
Στίγμα,
Μου απαγορεύει, αυτό το
γεγονός σαν ιδιάζουσα Αλήθεια,
Από την χώρα του Ισραήλ,με
την οποία είμαι δεσμευμένος,
Και θα είμαι, ν΄απαιτήσω.
Γιατί λοιπόν λέω τώρα,
Γερασμένος και με τελευταίο
μελάνι,
Πως η πυρηνική δύναμη του
Ισραήλ διακινδυνεύει
Την ούτως ή άλλως εύθραυστη
παγκόσμια ειρήνη;
Διότι πρέπει να ειπωθεί,
Αυτό που ήδη αύριο θα είναι
πολύ αργά για να ειπωθεί.
Μα και διότι εμείς-ως
γερμανοί ήδη επιβαρυμένοι-
Μπορούμε να γίνουμε
προμηθευτές ενός εγκλήματος,
Προβλέψιμου,για αυτό και η
συνενοχή μας,
Λόγω καμιάς συνηθισμένης
δικαιολογίας
Δεν θα μπορεί να σβηστεί.
Το παραδέχομαι: Δεν σιωπώ
πια,
από την υποκρισία της
Δύσης,
Κορεσμένος: Επιπλέον υπάρχει
ελπίδα,
Πως θα μπορούσαν πολλοί να
απελευθερωθούν από τη σιωπή τους,
Και από τους υπαίτιους του εμφανούς κινδύνου,
Αποχή από τη βία να
ζητήσουν,
Κι επίσης να επιμείνουν να
επιτραπεί,
Από τις Κυβερνήσεις των δύο χωρών,
Ένας ανεμπόδιστος και
μόνιμος έλεγχος
Της Ιραηλινής πυρηνικής δύναμης
Και των ιρανικών πυρηνικών
εγκαταστάσεων
Μέσω μιας Διεθνούς Αρχής.
Μόνο έτσι μπορούμε να
βοηθήσουμε
Τους Ισραηλινούς και τους
Παλαιστίνιους,
Αλλά και όλους τους
ανθρώπους,
Που σ΄αυτήν την από μανία
κατεχόμενη περιοχή,
Ο ένας δίπλα στον άλλον και
μέσα στην έχθρα ζουν,
Και εν τέλει... ακόμη κι
εμάς.
Γκούντνερ Γκρας
5/4/12
Τί πρέπει να ειπωθεί
Ο Günter Grass
Ένας από τους σημαντικότερους Μεταπολεμικούς Συγγραφείς της Παγόχωρας, που βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1999, βρέθηκε στον στόχο επικρίσεων για το ποίημα του "Τί πρέπει να ειπωθεί". Στο τέλος της ανάρτησης,παραθέτω το ποίημα αυτούσιο,όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Süddeutschen Zeitung". ( Όσοι γνωρίζουν γερμανικά,μπορούνε να το διαβάσουν και να κρίνουν από μόνοι τους.Οι ελληνικές ειδήσεις είναι το ίδιο υστερικές με τις αμερικάνικες και τις γερμανικές προφανώς. Πιθανόν να αναρτήσω αύριο απόπειρα μετάφρασης,θα εξαρτηθεί από τον χρόνο μου).
Βρισκόμαστε σε μια υποτιθέμενη δημοκρατική Ευρώπη αλλά σε μια Παγόχωρα,που ακόμη νιώθει ενοχές ως Κράτος για το οποιοδήποτε αρνητικό σχόλιο για το Ισραήλ λαμβάνει χώρα στο έδαφός της.
Το ποίημα του Γκούντερ Γκρας έχει πυροδοτήσει τον Διάλογο "Γιατί κάθε αρνητική Κριτική εις βάρος του Ισραήλ χαρακτηρίζεται αυτόματα σαν Αντισημιτική;"
Ο νομπελίστας λογοτέχνης Γκρας ήδη χαρακτηρίζεται από τη διεθνή παγοχωρίτικη εφημερίδα "Die Welt" ως "Αιώνιος Αντισημίτης". Τα πλείστα "σοβαρά" Μ.Μ.Ε. υστερικά κραυγάζουν "Αντισημιτισμός!Αντισημιτισμός!", σπεύδοντας να μας ενθυμίσουν το ναζιστικό παρελθόν του συγγραφέα - το εφηβικό του παρελθόν σε μια ούτως ή άλλως παλαβωμένα ναζιστική Γερμανία- και να συνεχίζουν αυτή την γελοία απαγόρευση οποιασδήποτε έκφρασης ή προσωπικής γνώμης στο θέμα "Ισραήλ/Εβραίοι".
Το περιοδικό Der Spiegel, αναφέρει:"Ποτέ στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, ένας διάσημος διανοούμενος δεν έχει επιτεθεί με τόσα κλισέ στο Ισραήλ".
Θέμα ταμπού για δεκαετίες:"Πότε είναι "Λογική ανθρώπινη κριτική" και πότε πραγματικός "Αντισημιτισμός"; "διερωτάται ο λογικός δημοσιογράφος της νέας γενιάς,που θέλει να αποτάξει τις ενοχές των παλιών από τους ώμους του,ένα μάθημα αλλαγής νοοτροπίας και για μας τους Έλληνες. "Γιατί τόση φασαρία για την κριτική του Γκρας στην πυρηνική πολιτική του Ισραήλ λόγω ενοχικής κληρονομιάς μα σιωπή και ειρωνία όταν μιλούμε για τις ηθικές ευθύνες της Γερμανίας έναντι άλλων λαών; " συνεχίζει.
Ο Πρόεδρος της Ακαδημίας των Τεχνών, Klaus Staeck,παίρνοντας το μέρος της Ελεύθερης Έκφρασης,είπε " Κάποιος πρέπει να μπορεί να εκφράσει την προσωπική του άποψη χωρίς να χαρακτηρίζεται ως αντισημίτης!" ενώ ο Ισραηλίτης Ιστορικός Tom Segev σε συνέντευξη του στο ραδιόφωνο υποστήριξε πως "ο Γκρας δεν είναι αντισημίτης,δεν είναι καν αντι-ισραηλίτης", έχοντας φυσικά υπόψη του πως ο Γερμανός Λογοτέχνης εκφράζει την πανανθρώπινη λογική,καυστηριάζοντας τον ίδιο τον πόλεμο,την πυρηνική πολιτική του Ισραήλ στη συγκεκριμένη περίπτωση και την εξάρτηση της Παγκόσμιας Ειρήνης,καθώς και την υποκρισία της Δύσης,που απαιτεί την αιώνια σιωπή της Γερμανίας με μόνιμο πρόσχημα την "Κληρονομιά του Ολοκαυτώματος".
...
Έχει ή δεν έχει την ευθύνη και το δικαίωμα ο οποιοσδήποτε άνρθωπος- και πόσο μάλλον ένας Συγγραφέας που έζησε ήδη τον πόλεμο- να εκφράσει τη γνώμη του στη διεθνή πολιτική;
Ως πότε θα παρέχεται από τη Διεθνή Κοινότητα το "άλλοθι του θύματος" στο Ισραήλ; (Σήμερα διάβασα και πάλι για το Πράσινο Φως που έδωσε στον εαυτό του για νομιμοποίηση και συνέχιση του Εποικισμού.)
ΤΕΛΙΚΑ τί πρέπει και τί δικαιούται να ειπωθεί σε αυτόν τον Πλανήτη;
Ένας από τους σημαντικότερους Μεταπολεμικούς Συγγραφείς της Παγόχωρας, που βραβεύτηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1999, βρέθηκε στον στόχο επικρίσεων για το ποίημα του "Τί πρέπει να ειπωθεί". Στο τέλος της ανάρτησης,παραθέτω το ποίημα αυτούσιο,όπως δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Süddeutschen Zeitung". ( Όσοι γνωρίζουν γερμανικά,μπορούνε να το διαβάσουν και να κρίνουν από μόνοι τους.Οι ελληνικές ειδήσεις είναι το ίδιο υστερικές με τις αμερικάνικες και τις γερμανικές προφανώς. Πιθανόν να αναρτήσω αύριο απόπειρα μετάφρασης,θα εξαρτηθεί από τον χρόνο μου).
Βρισκόμαστε σε μια υποτιθέμενη δημοκρατική Ευρώπη αλλά σε μια Παγόχωρα,που ακόμη νιώθει ενοχές ως Κράτος για το οποιοδήποτε αρνητικό σχόλιο για το Ισραήλ λαμβάνει χώρα στο έδαφός της.
Το ποίημα του Γκούντερ Γκρας έχει πυροδοτήσει τον Διάλογο "Γιατί κάθε αρνητική Κριτική εις βάρος του Ισραήλ χαρακτηρίζεται αυτόματα σαν Αντισημιτική;"
Ο νομπελίστας λογοτέχνης Γκρας ήδη χαρακτηρίζεται από τη διεθνή παγοχωρίτικη εφημερίδα "Die Welt" ως "Αιώνιος Αντισημίτης". Τα πλείστα "σοβαρά" Μ.Μ.Ε. υστερικά κραυγάζουν "Αντισημιτισμός!Αντισημιτισμός!", σπεύδοντας να μας ενθυμίσουν το ναζιστικό παρελθόν του συγγραφέα - το εφηβικό του παρελθόν σε μια ούτως ή άλλως παλαβωμένα ναζιστική Γερμανία- και να συνεχίζουν αυτή την γελοία απαγόρευση οποιασδήποτε έκφρασης ή προσωπικής γνώμης στο θέμα "Ισραήλ/Εβραίοι".
Το περιοδικό Der Spiegel, αναφέρει:"Ποτέ στην ιστορία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας, ένας διάσημος διανοούμενος δεν έχει επιτεθεί με τόσα κλισέ στο Ισραήλ".
Θέμα ταμπού για δεκαετίες:"Πότε είναι "Λογική ανθρώπινη κριτική" και πότε πραγματικός "Αντισημιτισμός"; "διερωτάται ο λογικός δημοσιογράφος της νέας γενιάς,που θέλει να αποτάξει τις ενοχές των παλιών από τους ώμους του,ένα μάθημα αλλαγής νοοτροπίας και για μας τους Έλληνες. "Γιατί τόση φασαρία για την κριτική του Γκρας στην πυρηνική πολιτική του Ισραήλ λόγω ενοχικής κληρονομιάς μα σιωπή και ειρωνία όταν μιλούμε για τις ηθικές ευθύνες της Γερμανίας έναντι άλλων λαών; " συνεχίζει.
Ο Πρόεδρος της Ακαδημίας των Τεχνών, Klaus Staeck,παίρνοντας το μέρος της Ελεύθερης Έκφρασης,είπε " Κάποιος πρέπει να μπορεί να εκφράσει την προσωπική του άποψη χωρίς να χαρακτηρίζεται ως αντισημίτης!" ενώ ο Ισραηλίτης Ιστορικός Tom Segev σε συνέντευξη του στο ραδιόφωνο υποστήριξε πως "ο Γκρας δεν είναι αντισημίτης,δεν είναι καν αντι-ισραηλίτης", έχοντας φυσικά υπόψη του πως ο Γερμανός Λογοτέχνης εκφράζει την πανανθρώπινη λογική,καυστηριάζοντας τον ίδιο τον πόλεμο,την πυρηνική πολιτική του Ισραήλ στη συγκεκριμένη περίπτωση και την εξάρτηση της Παγκόσμιας Ειρήνης,καθώς και την υποκρισία της Δύσης,που απαιτεί την αιώνια σιωπή της Γερμανίας με μόνιμο πρόσχημα την "Κληρονομιά του Ολοκαυτώματος".
...
Έχει ή δεν έχει την ευθύνη και το δικαίωμα ο οποιοσδήποτε άνρθωπος- και πόσο μάλλον ένας Συγγραφέας που έζησε ήδη τον πόλεμο- να εκφράσει τη γνώμη του στη διεθνή πολιτική;
Ως πότε θα παρέχεται από τη Διεθνή Κοινότητα το "άλλοθι του θύματος" στο Ισραήλ; (Σήμερα διάβασα και πάλι για το Πράσινο Φως που έδωσε στον εαυτό του για νομιμοποίηση και συνέχιση του Εποικισμού.)
ΤΕΛΙΚΑ τί πρέπει και τί δικαιούται να ειπωθεί σε αυτόν τον Πλανήτη;
Was gesagt werden muss
"Warum schweige ich, verschweige zu lange,
was offensichtlich ist und in Planspielen
geübt wurde, an deren Ende als Überlebende
wir allenfalls Fußnoten sind.
was offensichtlich ist und in Planspielen
geübt wurde, an deren Ende als Überlebende
wir allenfalls Fußnoten sind.
Es ist das behauptete Recht auf den Erstschlag,
der das von einem Maulhelden unterjochte
und zum organisierten Jubel gelenkte
iranische Volk auslöschen könnte,
weil in dessen Machtbereich der Bau
einer Atombombe vermutet wird.
der das von einem Maulhelden unterjochte
und zum organisierten Jubel gelenkte
iranische Volk auslöschen könnte,
weil in dessen Machtbereich der Bau
einer Atombombe vermutet wird.
Doch warum untersage ich mir,
jenes andere Land beim Namen zu nennen,
in dem seit Jahren - wenn auch geheimgehalten -
ein wachsend nukleares Potential verfügbar
aber außer Kontrolle, weil keiner Prüfung
zugänglich ist?
jenes andere Land beim Namen zu nennen,
in dem seit Jahren - wenn auch geheimgehalten -
ein wachsend nukleares Potential verfügbar
aber außer Kontrolle, weil keiner Prüfung
zugänglich ist?
Das allgemeine Verschweigen dieses Tatbestandes,
dem sich mein Schweigen untergeordnet hat,
empfinde ich als belastende Lüge
und Zwang, der Strafe in Aussicht stellt,
sobald er missachtet wird;
das Verdikt "Antisemitismus" ist geläufig.
dem sich mein Schweigen untergeordnet hat,
empfinde ich als belastende Lüge
und Zwang, der Strafe in Aussicht stellt,
sobald er missachtet wird;
das Verdikt "Antisemitismus" ist geläufig.
Jetzt aber, weil aus meinem Land,
das von ureigenen Verbrechen,
die ohne Vergleich sind,
Mal um Mal eingeholt und zur Rede gestellt wird,
wiederum und rein geschäftsmäßig, wenn auch
mit flinker Lippe als Wiedergutmachung deklariert,
ein weiteres U-Boot nach Israel
geliefert werden soll, dessen Spezialität
darin besteht, allesvernichtende Sprengköpfe
dorthin lenken zu können, wo die Existenz
einer einzigen Atombombe unbewiesen ist,
doch als Befürchtung von Beweiskraft sein will,
sage ich, was gesagt werden muss.
das von ureigenen Verbrechen,
die ohne Vergleich sind,
Mal um Mal eingeholt und zur Rede gestellt wird,
wiederum und rein geschäftsmäßig, wenn auch
mit flinker Lippe als Wiedergutmachung deklariert,
ein weiteres U-Boot nach Israel
geliefert werden soll, dessen Spezialität
darin besteht, allesvernichtende Sprengköpfe
dorthin lenken zu können, wo die Existenz
einer einzigen Atombombe unbewiesen ist,
doch als Befürchtung von Beweiskraft sein will,
sage ich, was gesagt werden muss.
Warum aber schwieg ich bislang?
Weil ich meinte, meine Herkunft,
die von nie zu tilgendem Makel behaftet ist,
verbiete, diese Tatsache als ausgesprochene Wahrheit
dem Land Israel, dem ich verbunden bin
und bleiben will, zuzumuten.
Weil ich meinte, meine Herkunft,
die von nie zu tilgendem Makel behaftet ist,
verbiete, diese Tatsache als ausgesprochene Wahrheit
dem Land Israel, dem ich verbunden bin
und bleiben will, zuzumuten.
Warum sage ich jetzt erst,
gealtert und mit letzter Tinte:
Die Atommacht Israel gefährdet
den ohnehin brüchigen Weltfrieden?
Weil gesagt werden muss,
was schon morgen zu spät sein könnte;
auch weil wir - als Deutsche belastet genug -
Zulieferer eines Verbrechens werden könnten,
das voraussehbar ist, weshalb unsere Mitschuld
durch keine der üblichen Ausreden
zu tilgen wäre.
gealtert und mit letzter Tinte:
Die Atommacht Israel gefährdet
den ohnehin brüchigen Weltfrieden?
Weil gesagt werden muss,
was schon morgen zu spät sein könnte;
auch weil wir - als Deutsche belastet genug -
Zulieferer eines Verbrechens werden könnten,
das voraussehbar ist, weshalb unsere Mitschuld
durch keine der üblichen Ausreden
zu tilgen wäre.
Und zugegeben: ich schweige nicht mehr,
weil ich der Heuchelei des Westens
überdrüssig bin; zudem ist zu hoffen,
es mögen sich viele vom Schweigen befreien,
den Verursacher der erkennbaren Gefahr
zum Verzicht auf Gewalt auffordern und
gleichfalls darauf bestehen,
dass eine unbehinderte und permanente Kontrolle
des israelischen atomaren Potentials
und der iranischen Atomanlagen
durch eine internationale Instanz
von den Regierungen beider Länder zugelassen wird.
weil ich der Heuchelei des Westens
überdrüssig bin; zudem ist zu hoffen,
es mögen sich viele vom Schweigen befreien,
den Verursacher der erkennbaren Gefahr
zum Verzicht auf Gewalt auffordern und
gleichfalls darauf bestehen,
dass eine unbehinderte und permanente Kontrolle
des israelischen atomaren Potentials
und der iranischen Atomanlagen
durch eine internationale Instanz
von den Regierungen beider Länder zugelassen wird.
Nur so ist allen, den Israelis und Palästinensern,
mehr noch, allen Menschen, die in dieser
vom Wahn okkupierten Region
dicht bei dicht verfeindet leben
und letztlich auch uns zu helfen."
mehr noch, allen Menschen, die in dieser
vom Wahn okkupierten Region
dicht bei dicht verfeindet leben
und letztlich auch uns zu helfen."
30/3/12
Μιξ Παρασκευής
Τη σημερινή Παρασκευή την περίμενα πώς και πώς.
Ξ ε κ ο ύ ρ α σ η
Δεν περιμένουμε ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο σαν τα προηγούμενα. Ο Απρίλης έρχεται σαν ψέμμα.
Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας; Ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ξάδερφος του Μπραντ Πητ.
Λατρεύω τα παιχνίδια ice hockey κι ας είμαι πιστή οπαδός της Τετραγωνοπολίτικης Ομάδας και όχι της Λουκανικοπολίτικης. Όταν μάλιστα είχε φιλοξενηθεί το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Τετραγωνούπολη,ήταν σα να περπατούσαμε ανάμεσα σε ηρακλείδες κούκλους. Ερωτική πασαρέλα,ήταν και γλυκός ο καιρός...Η ιρλανδική μπιραρία ασφυκτικά γεμάτη από δίμετρους. Κι όμως τα καλά κορίτσια αντιστέκονται! Ναι,ήταν άθλος! :Ρ :Ρ :Ρ
Πραγματικότητα πραγματικότητα! Αλληλούγια Λουκανικούπολη :Ρ
Λ α τ ρ ε ύ ω το κλίμα στα παιχνίδια, σαν το καρναβάλι να έκανε παιδί με τον αθλητισμό. Οι φίλαφθλοι δεν είναι άγριοι, οι παίκτες πάλι ναι. Τραγουδάκια και μελωδίες της πλάκας, ο κόσμος σχεδόν μεθυσμένος,σίγουρα αρκετά πιωμένος.
Η χρήσιμη πληροφορία της ημέρας: πόσο χάλια η μπίρα χωρίς αλκοόλ! (μπλιαααααααααααααααααααααξ)
Ψες,λίγο που με πονούσε ο αυχένας,λίγο που είχα χαλαστεί όλη τη βδομάδα από την απέναντι, έφτασα πεδίο πληγωμένου έρωτα. Ο Μητροπάνος,όπως πάντα,ήταν αρκετά ευγενικός για να μου κρατήσει μερικά τραγούδια συντροφιά. Τί είναι αυτό που όποτε με πιάσουν οι λύπες,τον ανα-ζητώ-οχι στη Σαλονίκη;
Στο καπάκι μια γυναίκα που διάβαζε ποιήματα, το τραγούδι που με συνεφέρνει από τα λαϊκά,στην λογική. Κάθε φορά,πιστό στο ρόλο του. Ευχαριστώ! :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
Αυτόν τον περασμένο χρόνο μου ήταν τρομερά δύσκολο να βαδίζω με το ένα πόδι στη γη και το άλλο στα όνειρα, δεν είναι εύκολη η συμβίωση για όλους τελικά. Αν θες να ζήσεις στον κόσμο των ονείρων,κι έτυχε να γεννηθείς γυναίκα,ίσως να πρέπει να επιλέξεις για συντροφιά τη μοναξιά. Προσπαθώ να βρω το μέτρο. Η δημιουργία θέλει θυσίες,και για μια γυναίκα είναι διπλάσιο το βάρος τους από ότι για έναν άνδρα. Οι γήινες μας εργασίες είναι περισσότερες- ακόμη; - και δεν σηκώνουν αναβολή. Ναι,γκρινιάζω.
Καλό Υπέροχο Σαββατοκύριακο!!!
Ξ ε κ ο ύ ρ α σ η
Δεν περιμένουμε ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο σαν τα προηγούμενα. Ο Απρίλης έρχεται σαν ψέμμα.
Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας; Ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ξάδερφος του Μπραντ Πητ.
Λατρεύω τα παιχνίδια ice hockey κι ας είμαι πιστή οπαδός της Τετραγωνοπολίτικης Ομάδας και όχι της Λουκανικοπολίτικης. Όταν μάλιστα είχε φιλοξενηθεί το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Τετραγωνούπολη,ήταν σα να περπατούσαμε ανάμεσα σε ηρακλείδες κούκλους. Ερωτική πασαρέλα,ήταν και γλυκός ο καιρός...Η ιρλανδική μπιραρία ασφυκτικά γεμάτη από δίμετρους. Κι όμως τα καλά κορίτσια αντιστέκονται! Ναι,ήταν άθλος! :Ρ :Ρ :Ρ
Πραγματικότητα πραγματικότητα! Αλληλούγια Λουκανικούπολη :Ρ
Λ α τ ρ ε ύ ω το κλίμα στα παιχνίδια, σαν το καρναβάλι να έκανε παιδί με τον αθλητισμό. Οι φίλαφθλοι δεν είναι άγριοι, οι παίκτες πάλι ναι. Τραγουδάκια και μελωδίες της πλάκας, ο κόσμος σχεδόν μεθυσμένος,σίγουρα αρκετά πιωμένος.
Η χρήσιμη πληροφορία της ημέρας: πόσο χάλια η μπίρα χωρίς αλκοόλ! (μπλιαααααααααααααααααααααξ)
Ψες,λίγο που με πονούσε ο αυχένας,λίγο που είχα χαλαστεί όλη τη βδομάδα από την απέναντι, έφτασα πεδίο πληγωμένου έρωτα. Ο Μητροπάνος,όπως πάντα,ήταν αρκετά ευγενικός για να μου κρατήσει μερικά τραγούδια συντροφιά. Τί είναι αυτό που όποτε με πιάσουν οι λύπες,τον ανα-ζητώ-οχι στη Σαλονίκη;
Στο καπάκι μια γυναίκα που διάβαζε ποιήματα, το τραγούδι που με συνεφέρνει από τα λαϊκά,στην λογική. Κάθε φορά,πιστό στο ρόλο του. Ευχαριστώ! :))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
Αυτόν τον περασμένο χρόνο μου ήταν τρομερά δύσκολο να βαδίζω με το ένα πόδι στη γη και το άλλο στα όνειρα, δεν είναι εύκολη η συμβίωση για όλους τελικά. Αν θες να ζήσεις στον κόσμο των ονείρων,κι έτυχε να γεννηθείς γυναίκα,ίσως να πρέπει να επιλέξεις για συντροφιά τη μοναξιά. Προσπαθώ να βρω το μέτρο. Η δημιουργία θέλει θυσίες,και για μια γυναίκα είναι διπλάσιο το βάρος τους από ότι για έναν άνδρα. Οι γήινες μας εργασίες είναι περισσότερες- ακόμη; - και δεν σηκώνουν αναβολή. Ναι,γκρινιάζω.
Καλό Υπέροχο Σαββατοκύριακο!!!
21/3/12
γνώριμες αγαπημένες φωνές
Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
Γνώριμες παλιές και νεώτερες φωνές της Τέχνης εμπνέονται,γράφουν,μελωποιούν,ερμηνεύουν.
Μια Ελλάδα πανανθρώπινη.
1.Ο Μάνος Κατράκης απαγγέλει Μενέλαο Λουντέμη
2.Η Έλλη Λαμπέτη απαγγέλει Οδυσσέα Ελύτη
3. Η Κατίνα Παξινού: "Μάνα Κουράγιο"του Μπερτολ Μπρεχτ
4. Ο Πάνος Μπούσαλης ερμηνεύει Ναζίμ Χικμέτ -απόδοση Γ.Ρίτσου,μελοποιημένο από Μ. Λοϊζο
6. Ο Σον Κόννερι απαγγέλει Κωνσταντίνο Καβάφη
7. Η Νένα Βενετσάνου ερμηνεύει Μαρία Πολυδούρη,μελοποιημένη από Κ.Τσουπάκη
8. Η Σωτηρία Λεονάρδου ερμηνεύει Νίκο Γκάτσο,σε μελοποίηση του Σ.Ξαρχάκου
9. Η Φλέρυ Νταντωνάκη σε σπάνια ηχογράφηση,ερμηνεύει Βαμβακάρη,Γκάτσο,Χατζηδάκι.Στο πιάνο ο ίδιος ο Μάνος Χατζηδάκις.
10. Ο Θάνος Ανεστόπουλος απαγγέλει Ναπολέοντα Λαπαθιώτη
12. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει παραδοσιακό τραγούδι γκρίκο (ο άγνωστος ποιητής που φεύγει κι αφήνει τη πέννα του στην αγάπη και τη φωνή του λαού για να γεννηθούν τα δημοτικά τραγούδια)
Μια Ελλάδα πανανθρώπινη.
1.Ο Μάνος Κατράκης απαγγέλει Μενέλαο Λουντέμη
2.Η Έλλη Λαμπέτη απαγγέλει Οδυσσέα Ελύτη
3. Η Κατίνα Παξινού: "Μάνα Κουράγιο"του Μπερτολ Μπρεχτ
4. Ο Πάνος Μπούσαλης ερμηνεύει Ναζίμ Χικμέτ -απόδοση Γ.Ρίτσου,μελοποιημένο από Μ. Λοϊζο
5.Η Χάρις Αλεξίου απαγγέλει Κωστή Παλαμά
7. Η Νένα Βενετσάνου ερμηνεύει Μαρία Πολυδούρη,μελοποιημένη από Κ.Τσουπάκη
9. Η Φλέρυ Νταντωνάκη σε σπάνια ηχογράφηση,ερμηνεύει Βαμβακάρη,Γκάτσο,Χατζηδάκι.Στο πιάνο ο ίδιος ο Μάνος Χατζηδάκις.
10. Ο Θάνος Ανεστόπουλος απαγγέλει Ναπολέοντα Λαπαθιώτη
11. Το θρυλικό συγκρότημα Τρύπες ερμηνεύει Αρθούρο Ρεμπώ
12. Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης ερμηνεύει παραδοσιακό τραγούδι γκρίκο (ο άγνωστος ποιητής που φεύγει κι αφήνει τη πέννα του στην αγάπη και τη φωνή του λαού για να γεννηθούν τα δημοτικά τραγούδια)
20/3/12
πολιτική ξ"άνοιξη"
Παντού βλέπω "21 Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης" κι απορώ αν είμαστε μια μέρα πίσω στην Παγόχωρα. 20 δεν έχουμε σήμερα;
χμ...
Πολύ ωραία μέρα! Και η "Άνοιξη"της Σοφίας Βόσσου έχει την τιμητική της! :))))))))))))))))))))
Την Κυριακή η Παγόχωρα απέκτησε νέο Πρόεδρο. Πρόωρα. Σαν την πρόωρη φετινή Άνοιξη!
Πριν μερικούς μήνες βλέπεις, ο τέως Πρόεδρος, κύριος Λύκος, κάποιον δυσαρέστησε. Κάποιον τόσο δυνατό, που αποφάσισε πως δεν θέλει να τον βλέπει να κάνει ταξιδάκια με τα λεφτά του (φορολογούμενου παγοχωρίτη της μεσαίας τάξης). Για περίπου 5-6 βδομάδες, ακούγαμε για το ένα "σκάνδαλο"μετά το άλλο. Γελόκλαμα από μέρους μου, λαμβάνοντας υπόψη τα τέρατα που έκαναν οι δικοί μας και βρίσκονται ακόμη στην εξουσία.
Προφανώς ο Λύκος θύμωσε τόσο πολύ τον Κύριο Εκδόσεις,που καταστράφηκε μέσω των Μ. Μ. Ε. και από τα υπόλοιπα πιόνια της πολιτικής σκηνής της χώρας. Πάππαλα Λύκε μου! Σπίτι σου!
Σε δύο μήνες αν δεν λανθάνομαι,τον τακτοποιήσανε, τον αναγκάσανε σε παραίτηση ενώ το μένος ήταν τόσο, που σκέφτονται αν δικαιούται την προεδρική σύνταξη και άλλα δωράκια ή όχι. Η αποχαιρετιστήρια τελετή μπορεί να περιγραφεί τουλάχιστον σαν τραγική.
Τα 5 κόμματα αποφάσισαν σε ένα κοινό πρόσωπο, που φαίνεται να χαίρει εκτίμησης τόσο στον λαό όσο και στην πολιτική σκηνή, και βουαλά:Νέος Πρόεδρος εντός ολίγου. Βρήκαμε πολύ αστεία την ψηφοφορία. Ο Λάβης απορούσε γιατί λαμβάνει χώρα:Διότι αυτό είναι Δημοκρατία.Να ακούσεις πως ο κύριος πρώην Πάστορας πήρε 900πόσους ψήφους και οι ανθυποψηφίοι του 100 και 26 (και κάτι ψιλά).
Βέβαια, αναμένουμε:θα έχει Ο Λύκος μας την τύχη του Γκούγκολμπεργκ (Γκούτενμπεργκ) που ενώ εκδιώχθηκε από το αξίωμα του Υπουργού Άμυνας λόγω αντιγραφής,τώρα υπηρετεί ως σύμβουλος της Αντιπροέδρου του European Commission για internet freedom regarding questions of foreign affairs. (αντιγράφω από τη Θεία Βίκη). Η απόφαση δέχθηκε κριτική αλλά και χλευασμό τόσο της παγοχωρίτικης όσο και της ευρωπαϊκή κοινωνίας.
Τώρα που είπα Γκούγκολμπεργ. Λαμβάνοντας υπόψη το σκάνδαλο της διδακτορικής του διατριβής (που προκάλεσε την εθελοντική παραίτηση από τον τίτλο του Διδάκτορα πολλών τέκνων της παγοχωρίτικης αφρόκρεμας),η "παραίτηση"του ήταν αναμενόμενη. Ο θίασος ακολούθησε κατά γράμμα το κείμενο. Δεν βγήκε να πει ο Γκούγκολμπεργ "Μα δεν υπέβαλα ποτέ την παραίτηση μου!" ούτε η Άντζι, άρχισε το ρεφραίν "Μα εγώ έτσι άκουσα!" ή άλλες παρόμοιες κυπριακές ιστορίες του χωρκού.
Α Ξ Ι Ο Π Ρ Ε Π Ε Ι Α
εμείς αλλιώς την διαδαχτήκαμε κι αλλιώς η ζωή την παρουσιάζει (;)
Και η Άνοιξη έρχεται ξανά σαν τον Σηλικιώτη σε ακόμη ένα υπουργείο. Όχι τίποτα άλλο μα μου στάθηκε το φραπέ στην ανάγνωση του "Νέος Υπουργός Ν.Σηλικιώτης". Τώρα μπορείς να αρχίσεις και επανάληψη του "Κωνσταντίνου και Ελένης",χίλιες φορές ανώτερου επιπέδου θέαμα.
χμ...
Πολύ ωραία μέρα! Και η "Άνοιξη"της Σοφίας Βόσσου έχει την τιμητική της! :))))))))))))))))))))
Την Κυριακή η Παγόχωρα απέκτησε νέο Πρόεδρο. Πρόωρα. Σαν την πρόωρη φετινή Άνοιξη!
Πριν μερικούς μήνες βλέπεις, ο τέως Πρόεδρος, κύριος Λύκος, κάποιον δυσαρέστησε. Κάποιον τόσο δυνατό, που αποφάσισε πως δεν θέλει να τον βλέπει να κάνει ταξιδάκια με τα λεφτά του (φορολογούμενου παγοχωρίτη της μεσαίας τάξης). Για περίπου 5-6 βδομάδες, ακούγαμε για το ένα "σκάνδαλο"μετά το άλλο. Γελόκλαμα από μέρους μου, λαμβάνοντας υπόψη τα τέρατα που έκαναν οι δικοί μας και βρίσκονται ακόμη στην εξουσία.
Προφανώς ο Λύκος θύμωσε τόσο πολύ τον Κύριο Εκδόσεις,που καταστράφηκε μέσω των Μ. Μ. Ε. και από τα υπόλοιπα πιόνια της πολιτικής σκηνής της χώρας. Πάππαλα Λύκε μου! Σπίτι σου!
Σε δύο μήνες αν δεν λανθάνομαι,τον τακτοποιήσανε, τον αναγκάσανε σε παραίτηση ενώ το μένος ήταν τόσο, που σκέφτονται αν δικαιούται την προεδρική σύνταξη και άλλα δωράκια ή όχι. Η αποχαιρετιστήρια τελετή μπορεί να περιγραφεί τουλάχιστον σαν τραγική.
Τα 5 κόμματα αποφάσισαν σε ένα κοινό πρόσωπο, που φαίνεται να χαίρει εκτίμησης τόσο στον λαό όσο και στην πολιτική σκηνή, και βουαλά:Νέος Πρόεδρος εντός ολίγου. Βρήκαμε πολύ αστεία την ψηφοφορία. Ο Λάβης απορούσε γιατί λαμβάνει χώρα:Διότι αυτό είναι Δημοκρατία.Να ακούσεις πως ο κύριος πρώην Πάστορας πήρε 900πόσους ψήφους και οι ανθυποψηφίοι του 100 και 26 (και κάτι ψιλά).
Βέβαια, αναμένουμε:θα έχει Ο Λύκος μας την τύχη του Γκούγκολμπεργκ (Γκούτενμπεργκ) που ενώ εκδιώχθηκε από το αξίωμα του Υπουργού Άμυνας λόγω αντιγραφής,τώρα υπηρετεί ως σύμβουλος της Αντιπροέδρου του European Commission για internet freedom regarding questions of foreign affairs. (αντιγράφω από τη Θεία Βίκη). Η απόφαση δέχθηκε κριτική αλλά και χλευασμό τόσο της παγοχωρίτικης όσο και της ευρωπαϊκή κοινωνίας.
Τώρα που είπα Γκούγκολμπεργ. Λαμβάνοντας υπόψη το σκάνδαλο της διδακτορικής του διατριβής (που προκάλεσε την εθελοντική παραίτηση από τον τίτλο του Διδάκτορα πολλών τέκνων της παγοχωρίτικης αφρόκρεμας),η "παραίτηση"του ήταν αναμενόμενη. Ο θίασος ακολούθησε κατά γράμμα το κείμενο. Δεν βγήκε να πει ο Γκούγκολμπεργ "Μα δεν υπέβαλα ποτέ την παραίτηση μου!" ούτε η Άντζι, άρχισε το ρεφραίν "Μα εγώ έτσι άκουσα!" ή άλλες παρόμοιες κυπριακές ιστορίες του χωρκού.
Α Ξ Ι Ο Π Ρ Ε Π Ε Ι Α
εμείς αλλιώς την διαδαχτήκαμε κι αλλιώς η ζωή την παρουσιάζει (;)
Και η Άνοιξη έρχεται ξανά σαν τον Σηλικιώτη σε ακόμη ένα υπουργείο. Όχι τίποτα άλλο μα μου στάθηκε το φραπέ στην ανάγνωση του "Νέος Υπουργός Ν.Σηλικιώτης". Τώρα μπορείς να αρχίσεις και επανάληψη του "Κωνσταντίνου και Ελένης",χίλιες φορές ανώτερου επιπέδου θέαμα.
19/3/12
μελαγχολικά μελένια μάτια
Το Σαββατοκύριακο ήταν τέλειο! Ηλιόλουστο ως επί τω πλείστω σε αντίθεση με τη γκρίζα μας βδομάδα.
Η εποχή της βόλτας επέστρεψε κι ελπίζω να μη μας εγκαταλείψει πολλές φορές μέχρι το μεγάλο κέφι της Άνοιξης.
Ο Λάβης θέλει να βγάλουμε επιτέλους τα καλοκαιρινά ρούχα. Ας περιμένουμε καλύτερα 1 μήνα ακόμη, ενθυμόμενη το θρυλικό χιονισμένο Μάη πριν 3 περίπου χρόνια. Ή μήπως ήταν δύο χρόνια νωρίτερα;χμ...
Περάσαμε και πάλι σχεδόν όλο το 48ωρο εκτός.
Γνώρισα πολλούς συνομήλικους μας. Τυχαία. Διότι εκτός από τους Παγοχωρίτες που λιάζουν τη διάθεση τους, θυμάμαι κι εγώ την κυπριακή μου. Και πρέπει να μιλήσω με όλους. Να γνωρίσω τον κόσμο όλο. Όπου και να΄μαστε ό,τι και να κάνουμε.
Γνώρισα τέσσερεις 26χρονους Ελλαδίτες στο δρόμο. Συζητούσαν για το ποιά κατεύθυνση να πάρουν και με ποιό από τα δύο λεωφορεία. Ακούς τη μητρική σου γλώσσα, να μην βοηθήσεις;Θα βοηθήσεις,θα έρθουν τα χαμόγελα και οι ερωτήσεις. Γνωριμία. Τέσσερεις φίλοι,όλοι κάτοχοι μεταπτυχιακού,που αποφάσισαν ν'ανέβουν μαζί και να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα.Μαθαίνουν τη γλώσσα,και ψάχνουν για δουλειά. Τους έδωσα το τηλέφωνο μου,αν και ποτέ κάτι χρειαστούν.Το πιο πιθανό να σκορπίσουν σε έξι μήνες,σε διαφορετικές πόλεις. Μεγάλη η ανεργία στη Λουκανικούπολη,βλέπεις.
Στο Μετρό περιμέναμε. Με πλησίασε μια μελαχροινή,με το αμόρε της. Έψαχνε κατάστημα με ρούχα,συγκεκριμένο.Είδε τις μπότες μου,τσεκ. Ρόμα Ρόμα!Δυο βδομάδες στην Παγόχωρα,δυο βδομάδες στη Λουκανικούπολη! Η κοπελίτσα γνωρίζει ήδη παγοχωρίτικα,βρήκε δουλειά σε μια εταιρεία,την ακολούθησε και το αμόρε,που τώρα παρακολουθά μαθήματα γλώσσας για να μπορέσει να βρει δουλειά,οποιαδήποτε δουλειά.
Κάναμε στάση αργά το απόγευμα σε κάποιο καφέ. Μια πανέμορφη -πανέμοφη όμως!!- νεαρή, με εξαιρετικό γούστο, έπαιζε με ένα κουταβάκι, που εννοείται ότι ήθελε να παίξει με τον Μάρσαλ. Πιάσαμε την κουβέντα. Το αγόρι της μας ζήτησε να μιλήσουμε στα αγγλικά,αν είναι δυνατόν. Βεβαίως,σίγουρα. Πορτογάλοι,2 μήνες στη Λουκανικούπολη. Μαθήματα γλώσσας, πιθανώς να αφήσουν την πόλη για τα Νότια της χώρας, ήρθαν μελετημένοι προφανώς. Λογαριάζουν σε έξι μήνες να μετακομίσουν.
Οι στατιστικές παύουν να υπάρχουν όταν τους σφίξεις το χέρι. Στατιστική είσαι κι εσύ;σίγουρα,για τους ανεγκέφαλους εμπόρους.
...
Όσο χαίρεσαι να βλέπεις Μεσογειακούς,τόσο πληγώνεσαι ενθυμόμενη το λόγο που η Παγόχωρα άρχισε να γεμίζει σκούρα καστανά μαλλιά και πανέμορφα μελένια μάτια.
Πιθανώς και τον κύριο λόγο που εσύ δεν επιστρέφεις στην πατρίδα. Όποια πατρίδα.
ΥΓ:παρακολουθήστε τα 2 πρώτα βίντεος. Έχουν την αξία τους. Τα γνωρίζουμε;Ναι. Το σνουζ όμως βοηθάει το ξυπνητήρι να πετύχει τον σκοπό του. Ή όχι; :)
Η εποχή της βόλτας επέστρεψε κι ελπίζω να μη μας εγκαταλείψει πολλές φορές μέχρι το μεγάλο κέφι της Άνοιξης.
Ο Λάβης θέλει να βγάλουμε επιτέλους τα καλοκαιρινά ρούχα. Ας περιμένουμε καλύτερα 1 μήνα ακόμη, ενθυμόμενη το θρυλικό χιονισμένο Μάη πριν 3 περίπου χρόνια. Ή μήπως ήταν δύο χρόνια νωρίτερα;χμ...
Περάσαμε και πάλι σχεδόν όλο το 48ωρο εκτός.
Γνώρισα πολλούς συνομήλικους μας. Τυχαία. Διότι εκτός από τους Παγοχωρίτες που λιάζουν τη διάθεση τους, θυμάμαι κι εγώ την κυπριακή μου. Και πρέπει να μιλήσω με όλους. Να γνωρίσω τον κόσμο όλο. Όπου και να΄μαστε ό,τι και να κάνουμε.
Γνώρισα τέσσερεις 26χρονους Ελλαδίτες στο δρόμο. Συζητούσαν για το ποιά κατεύθυνση να πάρουν και με ποιό από τα δύο λεωφορεία. Ακούς τη μητρική σου γλώσσα, να μην βοηθήσεις;Θα βοηθήσεις,θα έρθουν τα χαμόγελα και οι ερωτήσεις. Γνωριμία. Τέσσερεις φίλοι,όλοι κάτοχοι μεταπτυχιακού,που αποφάσισαν ν'ανέβουν μαζί και να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα.Μαθαίνουν τη γλώσσα,και ψάχνουν για δουλειά. Τους έδωσα το τηλέφωνο μου,αν και ποτέ κάτι χρειαστούν.Το πιο πιθανό να σκορπίσουν σε έξι μήνες,σε διαφορετικές πόλεις. Μεγάλη η ανεργία στη Λουκανικούπολη,βλέπεις.
Στο Μετρό περιμέναμε. Με πλησίασε μια μελαχροινή,με το αμόρε της. Έψαχνε κατάστημα με ρούχα,συγκεκριμένο.Είδε τις μπότες μου,τσεκ. Ρόμα Ρόμα!Δυο βδομάδες στην Παγόχωρα,δυο βδομάδες στη Λουκανικούπολη! Η κοπελίτσα γνωρίζει ήδη παγοχωρίτικα,βρήκε δουλειά σε μια εταιρεία,την ακολούθησε και το αμόρε,που τώρα παρακολουθά μαθήματα γλώσσας για να μπορέσει να βρει δουλειά,οποιαδήποτε δουλειά.
Κάναμε στάση αργά το απόγευμα σε κάποιο καφέ. Μια πανέμορφη -πανέμοφη όμως!!- νεαρή, με εξαιρετικό γούστο, έπαιζε με ένα κουταβάκι, που εννοείται ότι ήθελε να παίξει με τον Μάρσαλ. Πιάσαμε την κουβέντα. Το αγόρι της μας ζήτησε να μιλήσουμε στα αγγλικά,αν είναι δυνατόν. Βεβαίως,σίγουρα. Πορτογάλοι,2 μήνες στη Λουκανικούπολη. Μαθήματα γλώσσας, πιθανώς να αφήσουν την πόλη για τα Νότια της χώρας, ήρθαν μελετημένοι προφανώς. Λογαριάζουν σε έξι μήνες να μετακομίσουν.
Οι στατιστικές παύουν να υπάρχουν όταν τους σφίξεις το χέρι. Στατιστική είσαι κι εσύ;σίγουρα,για τους ανεγκέφαλους εμπόρους.
...
Όσο χαίρεσαι να βλέπεις Μεσογειακούς,τόσο πληγώνεσαι ενθυμόμενη το λόγο που η Παγόχωρα άρχισε να γεμίζει σκούρα καστανά μαλλιά και πανέμορφα μελένια μάτια.
Πιθανώς και τον κύριο λόγο που εσύ δεν επιστρέφεις στην πατρίδα. Όποια πατρίδα.
ΥΓ:παρακολουθήστε τα 2 πρώτα βίντεος. Έχουν την αξία τους. Τα γνωρίζουμε;Ναι. Το σνουζ όμως βοηθάει το ξυπνητήρι να πετύχει τον σκοπό του. Ή όχι; :)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)