Μια θέση στο Πράσινο

Μετά από μια Κουραστική Δευτέρα -ήταν και Καθαρά Πράσινη δεν λέω- αποκοιμηθήκαμε στον καναπέ σαν το μέσο ηλικιωμένο ζευγάρι.

Και σαν υπερήλικες,ξυπνήσαμε πριν χασμουρηθεί ο ήλιος!

Βόλτα στην ιστοσελίδα του CNN international όπου ο πλανήτης ανακαλύπτει πως ο καλύτερος κινηματογράφος στον κόσμο βρίσκεται στην Αθήνα!
Όσοι από εμάς βρεθήκαμε έστω για μια παράσταση στο υπαίθριο Σινέ Θησείον ίσως η τιμητική αυτή θέση να μην μας εκπλήττει.
Ένα παλαιότατο μυστικό των Αθηνών αφού ο κινηματογράφος πρωτολειτούργησε το 1935.
Νυχτερινός Μεσογειακός Ουρανός, φωτισμένη Ακρόπολη, το μαγικότερο φόντο.
Την πρώτη φορά που πήγαμε με τον Έρωτα, την υπέροχη ατμόσφαιρα μου χάλασε η τυρόπιττα που μασουλοούσε, τγέ μπανάλ :Ρ αλλά και το μουρμούρμπλαμπλαμπλά τρίτων.
Τόσα χρόνια μετά, οι βραδιές μας εκεί, μετράνε στις πιο όμορφες.
Και βέβαια, η κασερόπιτα είναι μαστ!
Στη Λουκανικούπολη άστους να μασουλάνε τα γλυκά ποπκορν.

Παρεπιπτόντως, αν μέχρι τον Μάη βρεθείτε στη Λουκανικούπολη και σας αρέσει ο Gerhard Richter, μη ξεχάσετε να επισκεφθείτε τις έκθεσεις που γίνονται προς τιμή του. Για τους εορτασμούς των ογδοηκοστών γενεθλίων του, μπορείτε να τον συναντήσετε σε Εκθέσεις κατά τη διάρκεια της χρονιάς στο Παρίσι, στη Βυρητό, στη Δανία και αλλού.
Μέσα σε άλλα,τον αποκαλούν Πικασσό του 21ου αιώνα. Ο χαρακτηρισμός υπερβολικός όσον αφορά τον αιώνα μας,που είναι ακόμη μωρό ενώ ο καλλιτέχνης μπαίνει στην 9η δεκαετία της ζωής του.
Στις εκθέσεις όμως ανυπομονώ να πάμε! :)

Αυτά προς το παρόν.
Στιγμή δεν είχα χθες να σκεφτώ χαρταετούς,τραπεζομάντηλα με λαχανικά,ψωμί,ελιές κλπ. Αγόρασα ένα κεσεδάκι γλυκό χαλβά για ν΄αναρωτηθώ πάλι(!!!) αν τελικά η αγορά γίνεται από καθαρή συνήθεια κι επιστροφή στις παιδικές αναμνήσεις. Μήπως θα σταματήσει να είναι Καθαρά Δευτέρα αν δεν υπάρχει αυτό το γλυκό "κατασκέυαμα"στο σπίτι... Για τις 2-3 ώρες που πρόλαβα να συνειδητοποιήσω τί μέρα είναι; Κόψαμε από ένα κομμάτι με τον Λάβη, βεβαιώθηκα πως ναι,από εμμονή γίνεται η αγορά και μετά μας έφτιαξα τον καλόν το χαλβά από σιμιγδάλι. Κατά τα άλλα, λαχανικά και ωμοφαγία χθες. Είναι το μόνο που μπορώ να κάνω εδώ προς τιμή...δεν ξέρω τί ακριβώς θέλω να τιμήσω:τον χριστιανισμό και τη νηστεία που δεν θα αρχίσουμε για ακόμα 2-3 βδομάδες; την παράδοση;την οικογένεια;τις αναμνήσεις;
μπορεί κάποτε να μάθω...

Εσείς τί κάνατε χθες;Τηράτε το "έθιμο της εξοχής"; Μένετε πιστοί στην ωμοφαγία ή τρώτε και θαλασσινά (εμείς εδώ μια χρονιά έτσι και μια αλλιώς);
Περάσατε όμορφα;

Μερικά Ντα ζαο παρακαλώ

ή αλλιώς χουρμάδες Κίνας...

κι ελιές Βοημίας

ΚΑΙ τζίτζιφα

...


.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
..
.
.
.
σας παρακαλώ, ένα κιλό κόνναρα!!!

"Γνώρισα ένα Οδυσσέα και κάπως πρέπει να τον μαγέψω", είπε η Κίρκη.

Καθόλου άσχετο το τελευταίο.

Ενθουσιασμός για μια λέξη,μια έννοια,μια ολόκληρη παιδική ηλικία.
Ένα θάμνο που δεν είδα στην Κύπρο εδώ και πολλά πολλά χρόνια. (ξέρω ποιοί τα τρώνε και δεν μας δίνουν αλλά τέσπα τέσπα...ουφφφ)

Θα πάω στο κινέζικο μπακάλικο και θα τ' αναζητήσω.

Εκτός από αυτό, πρέπει να ανακαλύψω πως ήρθε στην Ελλάδα από την Κίνα.
Πιθανόν μέσω σημερινής Συρίας/Λιβάνου.
Μετά Κύπρο,Κρήτη.

Όπως πολλά άλλα.

βοήθεια

Με τη δόση καχυποψίας να σκιάζει τη συγκίνηση,ελπίζω να φτάνουνε πάντα όσα δίνουμε από το υστέρημα μας στον προορισμό τους.

Σεβασμός στην 3η ηλικία της Νήσου, που γνωρίζει τί είναι ανθρωπιά και μνήμη.
Όση αγάπη να σας στείλουμε εννάν λίη. Όσα σχόλια γράψουμε,εν περιττά.

Εθθυμήσετε το ποιόν του καλού πολίτη.
Εγίνετε γιαγιάδες ούλλου του Ελληνισμού.
Νοητά φιλώ τα χέρκα σας γονατιστή.

του ίδιου μήνα της ίδιας γης

Χθες ηλιόλουστη μέρα. Τέλεια μέρα.

Σήμερα βροχή.Γκρίζος ουρανός.

Άντε να πιστέψεις ότι είναι αδερφές, γεννημένες από τον ίδιο μήνα και την ίδια χρονιά.

Κι όμως.
Αδέρφια είναι,

σαν κι εμάς.

Το διακρίνεις στη ροή τους αφού σταματήσεις να προσέχεις τις προφανείς διαφορές.
Προσοχή στις λεπτομέρειες.

Προσοχή στο βλέμμα και στο χαμόγελο.

Σημασία στις αγκαλιές.

Αυτονόητες Ανόητες Δημοπρασίες

Πριν προλάβεις να πεις ότι αξίζει στους Έλληνες ό,τι έπαθαν,επέτρεψε μου να σου θυμίσω πως ο μέσος Έλληνας δεν ζει μόνο στην Ελλάδα. Γεννιέται στην Κύπρο, θεριέυει στην Αυστραλία, κοπιάζει στην Γερμανία, αναπνέει στην Αμερική, μεγαλουργεί παντού. Ακόμη και στο "Νησί του Διαβόλου",υπήρχε κάποτε ένας Έλληνας Καπετάνιος,που θέλησε να περάσει εκεί τη σύνταξη του.Μόνος του. Δεν ξέρω αν έκανε παιδί στα γεράματα, πάντως ήταν πολύ αγαπητός και σεβαστός. Για τις γνώσεις, για την εργατικότητα, για τη φιλοξενία του. Θυμάμαι ένα ηλικοκαμένο Ηρακλή,ακούω μέχρι σήμερα τον σεβασμό στη φωνή του παπά μου.
Κι αυτός είναι ο μέσος Έλληνας. Τον ξέχασε ο μέσος Ελλαδίτης πολιτικός,σίγουρα. Πριν μερικούς μήνες είχα την τύχη, να γνωρίσω από κοντά τον αποκλεισμό και την πικρία της Διασποράς. Οι Ελλαδίτες πολιτικοί δεν ήξεραν γιατί μας ήρθαν. Αναμάσησαν μερικές υποσχέσεις και βρήκαν την αγανάκτηση των Νεομεταναστών και την πικρή προσγείωση των Γερόντων,που τόσα χρόνια αγαπούσαν μια Διαφορετική Ελλάδα. Της Ανστίστασης,της Φιλοξενίας,της Αγάπης. Και της ηλιοθάλασσας.
Μα αυτός είναι ο Έλληνας. Η Διασπορά.
Όχι από τη Μοίρα αλλά από Δικαιοσύνη. Όσο δέχεται ένας Λαός στην εξουσία ακατανόμαστους Ιδιώτες, η νέα γενιά της βάσης θα στέλλεται στο εξωτερικό. Όσο το Σύστημα τρέφει την ασυδοσία, οι Επιστήμονες και οι Καλλιτέχνες θα πλουτίζουν με τις γνώσεις τους τις Χώρες Φιλοξενίας τους.


Αυτονόητη...είδες πως η λέξη κρύβει τη λέξη "ανόητη";
Κι όμως η ερώτηση,θεωρείται στον κόσμο μας ανόητη παρ' όλο που είναι αυτονόητη.

Δύο χρόνια τώρα την ακούω. Από ξένους ευρωβουλευτές και παγοχωρίτες διανοοούμενους, από συναδέλφους,από φίλους.
Και τη διαβάζω, από ανθρώπους. Μην χαμογελάς ειρωνικά με αυτή τη λέξη. Ξέρεις πόσο απέχει ο μέσος χόμο (το σάπιενς συζητήσιμο) από το να γίνει άνθρωπος;


"Γιατί αυτή η σφαγή της βάσης; Πώς θα βελτιώσετε την οικονομία της Ελλάδας με την λαοκτονία; Γιατί εξατμίζετε την ανάσα της Μεσαίας και της Εργατικής Τάξης ενώ δεν αγγίζετε το παραμικρό από τις περιουσίες των Μεγαλοτζακίων;"

 Όσο και αν θίγεται η παγοχωρίτικη μάζα  που "πληρώνει από την τσέπη της" τα "μπουζούκια των Ελλήνων",υπάρχουν πολλοί που θέτουν ερωτήσεις σοβαρές,ανόητες κι αυτονόητες. Και συμμερίζονται την αγωνία τους για τον άνθρωπο στη βάση. Με πόνο ψυχής.

Δεν συναντάς συχνά την ψυχή στις κουβέντες των Παγοχωριτών. Κατάφεραν να την αποτάξουν από τη λογική τους προ πολλού.
Συγκεκριμένα, διαβάζεις κι ακούεις "Πονάει η ψυχή μου για τον μέσο Έλληνα.Πώς θα επιβιώσει;"

Μα και η λογική, τα ίδια ρωτάει. Άσχετον αν γνωρίζει την επίσης αυτονόητη απάντηση.

Ζούμε πάνω σε μια ρητορική κλωστή ανοχής,που αντέχει ακόμη.
Για πόσο ακόμη όμως;

Nicosia-A timelapse

Nicosia — A timelapse (1080p) from Alex Cican on Vimeo.

Από μια Λουκανικούπολη χιονισμένη - και χιονίζει,χιονίζει,χιονίζει- η σκέψη ταξιδεύει στην Λευκωσία μου. Σου.Του.Της.Σας.Τους/Των.Στη Λευκωσία μας.

Ευχαριστούμε Άλεξ! :)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

update: Αν περάσατε τις προάλλες από το μπλογκ του Κυπροκριτικού, θα είδατε τη σκέψη για Νέο Μπλογκ Κριτικής Εστιατορείων. Ξεκίνησε, θα το δείτε και στο μπλογκ το Πεκατσάτο...

Μι χα Λου κάνε την πάπια!

Ποιός χρωστά σε ποιόν και τί!

Η Μι χα Λου άλλως Κίνα,δεν υπάρχει στο γραφικό καρτούν του BBC.
Κάντε κλικ στην κάθε χώρα όμως να δείτε σε ποιόν και τί χρωστάει ακριβώς. Εννοείται πως οι αποζημιώσεις που κανονικά θα έπρεπε να χρωστάει η Παγόχωρα στην Μητέρα Πατρίδα δεν υπάρχουν στη γραφική παράσταση. Πολλά από τα υπόλοιπα όμως ναι! :))))))))))))

Σήμερα ακούω συνέχεια το πιο πάνω τραγούδι. "Όλα δικά σου μάτια μου" από τον Γ. Πουλόπουλο.
Δεν ξέρω γιατί. Στο μπλέντερ οι πληροφορίες, λίγο ζευγάρωμα από το "Είσαι το Ταίρι μου", λίγο ο Έρωτας που έστειλε τραγούδι του Μάρλεϊ αγαπημένο, λίγο που μου τηλεφώνησε το πρωί η Μάμαμωβ,η οποία άνηκε στις φαν του Πουλόπουλου-και όχι του Βοσκόπουλου!- λίγο που δεν ξέρω...πεθύμησα ζωντανή ελληνική μουσική μάλλον.

Υπάρχουν τραγούδια και λαοί που δεν θα πεθάνουν ποτέ, αυτό είναι σίγουρο...κάπως θα επιβιώσουν,κάπως θα μεταφερθούν σε νέες γενιές.

Ασφαλής Υγεία

Σήμερα το πρωί κι ενώ ετοιμάζαμε πρωινό-αν μου έλεγες πριν μερικά χρόνια ότι θα τιμούσα το πρωινό θα σου έστελλα το φλιτζάνι του καφέ για περαστικά- κτύπησε το τηλέφωνο. Του σπιτιού.
Το απάντησε ο Λάβης.

Ευγενέστατο χαλόου, χαμόγελο οδοντόκρεμα,γλυκύτατη η ματιά του παρά το χιονισμένο τοπίο που μας έδειχνε το παράθυρο,μα στην επόμενη πρόταση της άγνωστης φωνής, άρχισε να τρέχει προς τη βιβλιοθήκη, με τον Μάρσαλ να τον ακολουθεί νομιζόμενος πως παίζουν τρεχτό.
Θόρυβος χαρτιών που τσαλακώνονται, θόρυβος φακέλων να ανακατεύονται. Συρτάρι ανοίγει,Συρτάρι κλείνει με δύναμη.

Ετοίμασα τα σάντουιτς στο τηγάνι (η γκριλιέρα άκυρη και επαναπαραγγελία). Έτοιμος ο καφές. Έτοιμα και τα ταπεράκια της ημέρας. Ρεβύθι με σπανάκι, χαρές που θα κάνει ο Λάβης! :Ρ :)

Επιστροφή του Μάρσαλ και του Λάβη στο καθιστικό. Το χαμόγελο χαμένο,τα μάτια του αγχωμένα.
Μασούλησα το μαρουλλάκι που εξείχε από το ψωμί-πεινούσα-περιμένοντας την ανακοίνωση.

   -  Έχω χοληστερόλη! Αν είναι δυνατόν! Εγώ έχω χοληστερόλη!!!  (το "εγώ" πήγαινε στο "Νέος (31),λεπτός,αθλητικός,φανατικός των πιλάτες και του μπάσκετ)
   - Πόση; 
   - 190!
   - Ο γιατρός σου;
   - Η ασφαλιστική!Θέλουν να μου ψηλώσουν την ασφάλεια!
   - 200 δεν είναι το ανώτατο φυσιολογικό όριο;
   - Ο γιατρός μου είχε πει ότι ήταν μια χαρά!
   -  Πότε έκανες την εξέταση;
   -  Μετά τις γιορτές.

Συγγνώμη αλλά εδώ γελάμε. Κι ενώ γελούσα, ενθυμόμενη τα αρνιά και τους κουραμπιέδες που θυσιάστηκαν τα Χριστούγεννα, ο Λάβης μιλούσε με τον γιατρό του.
Η ασφαλιστική,δεν έχασε δευτερόλεπτο. Και δεν θα του πλήρωναν τις εξετάσεις και θα του ψήλωναν το πάγιο (Στο οποίο πάγιο αγαπητοί μου συντοπίτες,πληρώνεις όχι μόνο το μερίδιο σου αλλά και ένα μεγάλο ποσό για τους άνεργους,συνταξιούχους κλπ)... Βέβαια ο Λάβης φταίει. Πας μετά τα φαγοπότια για εξετάσεις; Εγώ δεν είχα φαγοπότια φέτος και οι εξετάσεις μου ήταν τέλειες. :)
Εννοείται πως δεν κάνω ποτέ εξετάσεις στην Παγόχωρα και να τις δώσω στην ασφάλεια μου. Ο αγώνας για την Συγκέντρωση των Προσωπικών Δεδομένων δεν έχει τελειώσει.Προτιμώ να πληρώνω στην Κύπρο. Μπορεί και να σφάλλω,δεν ξέρω. Θα δείξει στην πορεία. Πάντως μέχρι τώρα η ασφάλεια μου δεν ζήτησε δικαιολογητικά. Ούτε καν τώρα.

Τρίτο τηλεφώνημα. Ο καφές παγωμένος. Το θερμόμετρο επίσης. Δεν έχουμε θερμόμετρο αλλά φαντάζομαι πως παγωμένο θα είναι στους -20.
Χαμογελαστός ο Λάβης μου. Τί κούκλος που είναι άμαν χαμογελάει!!!

- Και;
-Τους είπα ότι είναι αδικαιολόγητοι! Πώς τολμάνε να με κοροϊδεύουν όταν είμαι εντός των ορίων; Θα αλλάξω ασφάλεια!
- Και;
- Και φυσικά,απολογήθηκαν και φυσικά θα μου επιστρέψουν το ποσό.
-Αλλά τί;
- Αλλά γιατί είναι τόσο ψηλά η χολιστερόλη μου;;

Αγχώθηκε. Να μάθει να τρώει τα όσπρια του. :)))))))))))))))))
Ελπίζω να μην του ανέβει και η πίεση από το άγχος...
Κατάλαβες τώρα γιατί υπάρχουν οι ασφαλιστικές;

Το μεγαλύτερο τέρας

http://www.eatliver.com/img/2011/7908.jpg

Τί άλλο περιμένατε;